Γροθιά στο στομάχι

 

Υπάρχουν στιγμές που δεν φωνάζουν.
Δεν κάνουν θόρυβο, δεν σπάνε πράγματα, δεν αφήνουν εμφανή σημάδια.
Κι όμως, είναι αυτές που σε αλλάζουν περισσότερο.

Ήταν ένα Σάββατο, χρόνια πριν.
Από εκείνα τα Σάββατα που κανονικά ανήκουν στα παιδιά, στα κεράκια, στα χαμόγελα, σε τούρτες που κόβονται λίγο στραβά. Ήταν τα γενέθλια των παιδιών του. Το ήξερε από μέρες και το περίμενε σαν μικρή ανάσα μέσα στην εβδομάδα.

Δούλευε τότε υπάλληλος υδραυλικός. Όχι για τον εαυτό του, για κάποιον άλλον.
Ο μάστορας τον πήρε τηλέφωνο:
«Έχουμε επείγουσα δουλειά. Πρέπει να πάμε.»

Δεν ήθελε. Το είπε. Το ένιωσε μέχρι το κόκαλο.
Αλλά πήγε.

Την προηγούμενη νύχτα είχε ετοιμάσει τα πάντα. Εργαλεία, υλικά, διαδρομή. Ζήτησε να πάνε με ξεχωριστά αυτοκίνητα. Όχι από ιδιοτροπία, από εμπειρία. Ήξερε ότι ο μάστορας θα σταματούσε για καφέ, κουβέντες, ιστορίες που δεν τελειώνουν ποτέ. Εκείνος δεν είχε χρόνο. Είχε παιδιά που τον περίμεναν.

Όταν έφτασαν, ζήτησε κάτι απλό:
«Άσε με να κάνω τη δουλειά. Μην με διακόπτεις.»

Σε σαράντα επτά λεπτά όλα είχαν τελειώσει.
Καθαρά. Σωστά. Όπως πρέπει.

Ο μάστορας πληρώθηκε 800 ευρώ.
Η δουλειά, θεωρητικά, ήθελε τρεις με τέσσερις ώρες.
Εκείνος πληρώθηκε για μία ώρα.
Δέκα ευρώ.

Εκείνη τη στιγμή δεν μίλησε.
Δεν θύμωσε φανερά.
Δεν έκανε σκηνή.

Απλώς ένιωσε τη γροθιά στο στομάχι.

Όχι για τα χρήματα.
Αλλά για την προσδοκία που πέθανε εκείνη τη στιγμή.
Για την ιδέα ότι «αν δουλέψεις σωστά, αν προσπαθήσεις, κάποιος θα το δει».
Για την ψευδαίσθηση ότι η αδικία είναι πάντα εξαίρεση και όχι σύστημα.

Η γροθιά αυτή δεν ήταν πόνος. Ήταν καθαρότητα.
Ήταν η στιγμή που ξεκαθαρίζει κάτι μέσα σου χωρίς να ζητά άδεια.

Εκείνη την ημέρα πήρε την απόφαση.
Όχι μεγαλόφωνα. Όχι ηρωικά.
Σιωπηλά.

Θα έφευγε. Θα ρίσκαρε.

Αγόρασε ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο.
Το έστησε μόνος του.
Έμαθε, έπεσε, ξανασήκωσε εργαλεία.
Τρεις μήνες μετά, δούλευε μόνος του.

Δεν έγινε ξαφνικά εύκολο.
Δεν έγινε δίκαιο.
Αλλά έγινε δικό του.

Κάποιες αποφάσεις δεν γεννιούνται από όνειρα.
Γεννιούνται από μια ήσυχη, αβάσταχτη αδικία.
Από τη στιγμή που καταλαβαίνεις ότι αν μείνεις, θα προδώσεις όχι μόνο τον εαυτό σου, αλλά και εκείνους που σε περιμένουν να γυρίσεις σπίτι.

Το «τολμώ» δεν είναι πάντα άλμα στο κενό.
Μερικές φορές είναι απλώς το θάρρος να πεις: ως εδώ.

Και να φύγεις χωρίς να κοιτάξεις πίσω.

Ευχαριστώ τον φίλο Γιώργο που μοιράστηκε αυτή την ιστορία. Γιατί όταν κάτι ειπωθεί, παύει να είναι μόνο προσωπικό, και ίσως βοηθήσει κι άλλους να αναγνωρίσουν τη δική τους «γροθιά στο στομάχι».

Μάικλ Βέντρις (Michael Ventris, 12 Ιουλίου 1922 - 6 Σεπτεμβρίου 1956)

Έζησε μόνο 34 χρόνια, στην σύντομη ζωή του ο ιδιοφυής νεαρός Μάικλ Βέντρις έδωσε στην χώρα μας 7 αιώνες περισσότερη Ιστορία! από μικρός κλίση στην εκμάθηση γλωσσών, 9 χρονών γνώριζε αρχαία ελληνικά, λατινικά, γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά.

Το 1936, σε ηλικία 14 ετών έτυχε να ξεναγηθεί από τον ανασκαφέα της Κνωσού Σερ Άρθουρ Έβανς σε μια έκθεση Μινωικής τέχνης και εντυπωσιάζεται, ακούει για πρώτη φορά για την άγνωστη γραφή των Μινωιτών , ο Έβανς την ονόμασε Γραμμική Β, επειδή χρησιμοποιούσε γραμμικούς χαρακτήρες, όχι εικονιστικούς, όπως τα ιερογλυφικά και διέφερε από την ακόμα παλιότερη γραφή, την Γραμμική Α, ολόκληρη η επιστημονική κοινότητα επηρεασμένη από το κύρος του Έβανς δέχεται την γνώμη του ότι δεν είναι Ελληνική, αλλά ξεχωριστή γλώσσα, του Βέντρις γίνεται έμμονη ιδέα να την διαβάσει.

Στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο κατατάχτηκε στη Βασιλική Βρετανική Αεροπορία και διέπρεψε στο να σπάζει μυστικούς κώδικες των Γερμανών, το να λύσει το μεγάλο αίνιγμα, το αποκαλούμενο «Έβερεστ» της Αρχαιολογίας που ταλάνιζε ειδικούς πάνω από 30 χρόνια ήταν πια θέμα χρόνου. Το γεγονός ότι δεν ήταν αρχαιολόγος αλλά αρχιτέκτονας αλλά ούτε και πανεπιστημιακός τον βοήθησε να διατηρήσει το μυαλό του καθαρό και να ρισκάρει κάνοντας τολμηρές υποθέσεις ότι πράγματι η Γραμμική Β είναι Ελληνική γλώσσα, χωρίς το φόβο της απόρριψης από ένα χώρο, τον Ακαδημαϊκό όπου ούτως ή άλλως δεν ανήκε.

Επειδή δεν ήταν φιλόλογος δεν θα μπορούσε να συνεχίσει χωρίς την βοήθεια κάποιου κλασικού φιλολόγου, τον βρήκε στο πρόσωπο του Τζων Τσάντγουικ υφηγητή στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ. Και τα κατάφερε!

Το 1939, εκτός από την Κρήτη, βρέθηκαν και στην ηπειρωτική Ελλάδα γύρω στις 300 πλάκες με τη Γραμμική Β, κάνοντας τη σύγκριση, ο Βέντρις παρατήρησε ότι ορισμένες «λέξεις» υπήρχαν μόνο στις πλάκες της Κρήτης. Έκανε, λοιπόν, την εμπνευσμένη υπόθεση, πως αυτές οι λέξεις ήταν ονόματα πόλεων και τοπωνύμια, πράγμα που αποδείχτηκε σωστό.

Τελικά, ερμήνευσε με σιγουριά 65 από τα 88 τότε γνωστά σύμβολά της, διατύπωσε τους βασικούς κανόνες ορθογραφίας της και έφερε στο φως την πρώτη Ελληνική γλώσσα 7 αιώνες παλαιότερη από τα Ελληνικά του Ομήρου, στην ευφυΐα του οφείλουμε το γεγονός ότι η γραπτή μας Ιστορία δεν αρχίζει, όπως γνωρίζαμε τον 8ο αιώνα αλλά στα μέσα του 15ου αιώνα, περίπου στο 1450 π.Χ. αφού τότε χρονολογείται το αρχαιότερο κείμενο γραμμένο σε πήλινη πινακίδα που ανακαλύφθηκε το 2010 στην Ίκλαινα της Μεσσηνίας.

Συνολικά, έχουν βρεθεί περί τα 5.000 κείμενα σε Γραμμική Β (κυρίως πινακίδες αλλά και αγγεία), 3.000 από την Κνωσό, γύρω στα 1.400 από την Πύλο και τα υπόλοιπα από Θήβα, Μυκήνες, Τίρυνθα, Ελευσίνα, Ορχομενό και αλλού, έχει διαβαστεί περίπου το 87% αυτών των κειμένων

Την 1η Ιουλίου του 1952, ο παθιασμένος ερασιτέχνης που δεν ήταν ούτε φιλόλογος, ούτε αρχαιολόγος, ούτε γλωσσολόγος ανακοίνωσε την ανακάλυψή του σε μια ομιλία του στο BBC.

Χαρακτηρίστηκε το φιλολογικό γεγονός του 20ου αιώνα, αφού διαβάστηκαν τα αρχαιότερα γραπτά κείμενα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού! 

ο Σωκράτης ανέβηκε και μαρμάρωσε στο περίοπτο βάθρο

«Δύο είναι οι αιτίες για τις οποίες ο Σωκράτης ανέβηκε και μαρμάρωσε στο περίοπτο βάθρο του, μας λέει το σπουδαίο εγγόνι του στα γράμματα, που γεννήθηκε δεκαπέντε χρόνους μετά το θάνατο του Σωκράτη, ο Αριστοτέλης.

Η μία ότι εδίδαξε το “ὁρίζεσθαι καθόλου”, και η άλλη ότι επινόησε τους “ἐπακτικούς λόγους”.

Το πρώτο εξηγεί ότι ο Σωκράτης πέτυχε πρώτος να ορίσει τις έννοιες. Και ξέρεις τι άθλος είναι αυτός; Είναι πράμα τόσο σημαντικό, όσο και η θέσπιση των Ολυμπιακών αγώνων από τον Ηρακλή και το Λυκούργο.Να ορίσεις μία έννοια είναι δυσχερέστατο έργο. Αν δεν ήταν έτσι, δε θα συνέβαινε το παράλογο που βλέπουμε σήμερα γύρω μας. Ερωτάς στην Ελλάδα τους ανθρώπους τι είναι δημοκρατία, και λαβαίνεις εννέα εκατομμύρια ορισμούς. Παρευρεθήκατε ποτέ σας στη στέψη της κασίδας και της παλάβρας; Του abrakatabra που λένε οι γερμανοί φυσικοί για τους γερμανούς θεολόγους;

Και το ίδιο συμβαίνει, αν ρωτήσεις τι είναι ελευθερία, αρετή, δικαιοσύνη, φιλότιμο και ό,τι άλλο.

Όμως ο ορισμός της κάθε έννοιας είναι ένας, εδίδαξε ο Σωκράτης. Για να ορίσεις μια έννοια, μας είπε, θα την περιγράψεις με τόσες και τέτοιες λέξεις, ώστε να μην ημπορείς να προσθέσεις ούτε μία λέξη, να μην ημπορείς να αφαιρέσεις ούτε μία, και να μην ημπορείς να αλλάξεις ούτε μία. Έτσι. Κι αν καταφέρεις στο τέλος να την ορίσεις την έννοια.

Αλλά αυτό, τίμιε αναγνώστη, είναι ανακάλυψη και εφεύρεση σαν εκείνες του Νεύτωνα, του Κολόμβου, του Δαρβίνου, του Αϊνστάιν, του Φρόυντ. Και ο Σωκράτης είναι το πρώτο φωτομετρικό για όλους αυτούς τους μεγαλόνοες άντρες.Το δεύτερο που πέτυχε, λέει ο Αριστοτέλης πάντα, είναι οι “ἐπακτικοι λόγοι”. Εισηγήθηκε δηλαδή στην έρευνα την επαγωγική μέθοδο.

Το δεύτερο τούτο είναι ακόμη σπουδαιότερο από το πρώτο. Γιατί στην ουσία σημαίνει ότι ο Σωκράτης εισήγαγε στην πνευματική ιστορία του ανθρώπου την επιστήμη, κατά την έννοια ότι εισηγήθηκε τη μέθοδο της επιστήμης.

Αυτός είναι ο λόγος που κοντά στα άλλα λέμε ότι την επιστήμη στην ιστορία του ανθρώπου την έφεραν οι έλληνες. Και κατά τούτο ξεχωρίζει ο ελληνικός απ’ όλους τους άλλους πολιτισμούς.

Καθώς είμαστε ημιμαθείς, και προχειρολόγοι, και πνευματικά νεόπλουτοι, ισχυριζόμαστε πολλές φορές ότι επιστήμη έκαμαν και άλλοι αρχαίοι λαοί. Οι αιγύπτιοι, για παράδειγμα, οι αζτέκοι, οι ασσύριοι, οι κινέζοι, οι χαλδαίοι, οι εβραίοι, οι πέρσες, και λέγε.

Λάθος. Επιστήμη έκαμαν μόνον οι έλληνες. Επιστήμη, με την έννοια ότι ανακαλύπτεις και οικοδομείς ένα σύστημα εφαρμοσμένων πληροφοριών που η οργανική τους δόμηση έχει τον ειρμό, την ακρίβεια και την αναγκαιότητα της οργανικής τάξης που υπάρχει μέσα στη φύση. Αιτία που κάνει τη φύση και τους νόμους της σύσταση αναλλοίωτη, και αιώνια, και ανώλεθρη.

Σε σύγκριση με τους έλληνες η επιστήμη που έκαμαν οι άλλοι είναι μία επίδοση προεμπειρική. Αστρολογία λόγου χάρη αντί για αστρονομία. Κομπογιαννιτισμός αντί για ιατρική. Ιερατείο και παπαδαριό αντί για φιλοσοφία. Αγροφυλακή αντί για γεωμετρία. Μαγεία και κατηχητικό αντί για ηθική. Κρυφτούλι και αμπάριζα αντί για αθλητισμός. Μουρλοβασιλιάδες από ξύλο ξερό αντί για πολιτική. Και παράβαλε αντίστοιχα.

Σήμερα την έρευνα σε όλους τους χώρους του επιστητού την υπηρετούν ενιακόσιες τόσες επιστήμες, που διδάσκουνται στα πανεπιστήμια της υφηλίου.

Αρχή και πηγή και μητρίδα (όπως λέμε πατρίδα) όλου αυτού του βουερού πνευματικού οργασμού που έφερε τον άνθρωπο «μετάρσιος να πλήξει τα άστρα», κατά το στίχο του Οράτιου, είναι η Ελλάδα. Και γενάρχης ή πρωτομάστορας αυτής της πειθαρχίας είναι ο Σωκράτης.

Βέβαια, εδώ δεν ημπορεί να παραβλέψει κανείς το βαρύηχο προανάκρουσμα της προέλασης των Προσωκρατικών. Ούτε την καταληκτήρια ιαχή των μεγάλων φιλοσοφημάτων του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, και του Επίκουρου.

Ιδού γιατί ο Σωκράτης, ο γιος του Σωφρονίσκου και της Φαιναρέτης ο αθηναίος, είναι μεγάλος. Γιατί είναι η μαμμή που έφερε στο φως της ιστορίας την επιστήμη.»

Δημήτρης Λιαντίνης – Γκέμμα

Την Ιερή Γραμμή, τον Ιερό Κρίκο, την Παράδοση, την υπόσχεση της επιστροφής.

 Απόσπασμα από το ιστορικό αφήγημα για την μυστική διαδρομή της ΕΕΘ του Βλάση Ρασσιά «...το μεγαλείο και την απελπισία σου» (εκδ. Ανοιχτή Πόλη)

"Ο «Αγαθίας» άγγιξε την τσάντα του, έκανε νεύμα στην σερβιτόρα για τον λογαριασμό και είπε:

«...Θέσε ψηλά στις προτεραιότητές σου το να προστατεύσεις το αίτημά σου από μελλοντικές εκτροπές και επαναφομοιώσεις με την ίδρυση ενός υπεύθυνου και αυστηρού διευθυντικού οργάνου. Να θυμάσαι όμως Έλληνα, εσύ που ήδη αρμενίζεις σε ύδατα ανοιχτά και ολοφάνερα, ότι εκτός από τους αντιπάλους μας θα σε κτυπήσουν και πολλοί άνθρωποι που ίσως αρχικά εμπιστευθείς. Δεν είναι τα πάντα στους πάντες κατανοητά. Όσοι δεν κατέχουν το απαραίτητο νοητικό, ηθικό, ψυχικό και φιλοσοφικό επίπεδο παρανοούν, παραποιούν και εν τέλει φθονούν τα όσα αδυνατούν να κατανοήσουν. Και ο φθόνος οδηγεί πάντοτε στην ακρότητα, το μίσος, αλλά και την προδοσία. Οι παλαιοί μάς έχουν προειδοποιήσει πως ο επίλεκτος δεν επιτρέπεται να ρίχνει τα άγια στα σκυλιά και τα μαργαριτάρια στα γουρούνια. Να το θυμάσαι αυτό πάντα. Σου εύχομαι καλή τύχη να έχεις και οι θεοί να σου στέκονται πάντοτε αρωγοί. Το άλλο που επίσης θα πρέπει πάντα να θυμάσαι στην διαδρομή σου είναι το ακόλουθο τρίπτυχο, που εδώ και αιώνες είναι το τρίπτυχο του δικού μας κανόνα: μην γονατίσεις, μην εξαγοραστείς, μην προδώσεις! Μην ξεχνάς, πως εμείς ενσαρκώνουμε ό,τι ιερότερο υπάρχει στον Ελληνισμό. Την Ιερή Γραμμή, τον Ιερό Κρίκο, την Παράδοση, την υπόσχεση της επιστροφής.»

Η κρίση, οι γάιδαροι κι εμείς οι "ΓΑΡΟΙ"

1. Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας φρεσκοξυρισμένος με κοστούμι και γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.

2. Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο φρέσκο και ζεστό παραδάκι και το χαμόγελο στα χείλη.

3. Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους.

4. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

5. Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι 500 ευρώ!! Και αποχώρησε.

6. Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων, που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.

7. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ από κάθε ΓΑΡΟ μέσα σε μία εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τους δικούς τους γάρους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τους πούλησαν. Μάλιστα για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν και δάνειο από την τοπική τράπεζα.

8. Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τους ΓΑΡΟΥΣ στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.

9. Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα υπομονετικά αυτά ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια όμως. Πού, πόσα και σε ποιόν να πουλήσεις τόσους πολλούς γάρους. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.

10. Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο.

11. Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως ήταν κουμπάρος του και στο δημοτικό συμβούλιο.

12. Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του Δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση.

13. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γάρους!!...

14. Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» και «φιλικότατη» συμβουλή / οδηγία, να μειώσει τα έξοδα του Δήμου.

15. Ξεκίνησε λοιπόν που λέτε ο δύστυχος αυτός δήμαρχος τις περικοπές και τις μειώσεις. Λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούργια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.

16. Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

17. Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε, πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν τον εν λόγω δήμο.

18. Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες κι ούτε βεβαίως οι ΓΑΡΟΙ. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους; Τι θα κάνεις εσύ;

Υ.Γ

Την ιστορία αυτήν σας την είπα ξανά πριν 10 χρόνια τον Οκτώβριο του 2012, αλλά τότε ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΑΡΟΣ δεν ήθελε να ακούσει άλλον ΓΑΡΟ και έτσι όλοι μαζί οι ΓΑΡΟΙ εδώκαμε μες τον γκρεμμό τζαι ακόμα κατρατζοιλούμε σαν τους ΓΑΡΟΥΣ τζαι ο κάθε ΓΑΡΟΣ κλαίει τον ΓΑΡΟ του!

Υ.Γ2

Αυτή η ιστορία με τους ΓΑΡΟΥΣ γράφτηκε σε πολλές χώρες στην καθεμιά με τους δικούς της ΓΑΡΟΥΣ

Μα είναι δυνατόν να μιλάμε το 2022 για πόλεμο ;

 

Ἀκοῦμε τὶς ἠχηρὲς ἐκπλήξεις διαφόρων καλοζωισμένων χαζοβιόλιδων ποὺ τοὺς φαίνεται -λένε- «ἀδιανόητο τὸ 2022 νὰ μιλᾶμε γιὰ πόλεμο». Αὐτοὶ σίγουρα ἀνήκουν στὴν ἀριστοκρατία τοῦ εἴδους τους. 

Ἄλλοι, ἀνήκοντες στὰ μεσαία στρώματα τῆς μακάριας χαζομάρας, περιορίζονται στὴν ἔκφραση τῆς ἀπορίας «μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν αὐτὰ στὴν Εὐρώπη;» -οἱ μεγαλύτεροι ἐπειδὴ ἔχουν μνήμη χρυσόψαρου καὶ οἱ μικρότεροι ἐπειδὴ πιστεύουν ὅτι ὁ κόσμος δημιουργήθηκε μὲ τὴν γέννησή τους. 

Οἱ δεύτεροι λησμονοῦν ἤ ἀγνοοῦν τὶς ἀεροπορικὲς ἐπιδρομὲς τοῦ ΝΑΤΟ στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία, ποὺ ἐπὶ 78 ἡμέρες -ἀπὸ τὶς 24 Μαρτίου ἕως τὶς 10 Ἰουνίου τοῦ 1999- σφυροκοποῦσε τὴν Σερβία, τὸ Μαυροβούνιο καὶ τὸ Κόσοβο ρίχνοντας διαφόρων εἰδῶν βόμβες, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ βόμβες ἀπεμπλουτισμένου οὐρανίου, προκειμένου νὰ ἐξαναγκάσουν τὴν Γιουγκοσλαβία σὲ συνθηκολόγηση καὶ νὰ «φυτέψουν» τὸ ἀμερικανικὸ προτεκτορᾶτο τῆς «Δημοκρατίας τοῦ Κοσόβου». 

Κατὰ τὴν διάρκεια ἐκείνων τῶν ἀεροπορικῶν βομβαρδισμῶν, ποὺ ὀνομάστηκαν «ἀνθρωπιστικὴ ἐπέμβαση», συμμετεῖχαν 1.150 μαχητικά ἀεροπλάνα τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ἐκτοξεύτηκαν 420.600 πύραυλοι.

Ἴσως οἱ ἐξιστάμενοι νὰ θεωροῦν τὴν πρώην Γιουγκοσλαβία πολὺ ταπεινὴ καὶ τοὺς κατοίκους τοῦ Βελιγραδίου πολὺ κατώτερους αὐτῶν γιὰ νὰ τοὺς συγκαταλέξουν στὴν «Εὐρώπη» τῶν ὀνείρων τους, ποὺ ἔχουν μάθει σὰν ἐκπαιδευμένα σκυλάκια νὰ τὴν ταυτίζουν μὲ τὴν ἀγαπημένη τους Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, λησμονώντας, βέβαια, ὅτι τοὺς ἴδιους οἱ «Βρυξελλιῶτες» δὲν τοὺς βλέπουν διόλου σὰν «Εὐρωπαίους» ἀλλὰ σὰν «βαλκανικοὺς βαρβάρους» ποὺ πρέπει νὰ τοὺς «ἐκπολιτίσουν».  

Ὅσο γιὰ τοὺς πρώτους, ποὺ τοὺς φαίνεται «ἀδιανόητο τὸ 2022 νὰ μιλᾶμε γιὰ πόλεμο» -μιᾶς καὶ γιὰ νὰ σοῦ φαίνεται κάτι ἀδιανόητο πρέπει νὰ ἔχεις κατ' ἀρχὰς τὴν ἱκανότητα τοῦ διανοεῖν- τοὺς γνωστοποιοῦμε ὁ ὑπόλοιπος κόσμος - κάπου τὰ 2/3 τοῦ πλανήτη δηλαδὴ- δὲν κατοικεῖται ἀπὸ μπαμπουίνους ἀλλὰ ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ ὅτι κάπου μακρυὰ ἀπὸ τὴν λατρεμένη τους «Εὐρώπη»  ὑπάρχει καὶ ἡ Μέση Ἀνατολή, ἡ Κεντρικὴ Ἀσία, ἡ Ἄπω Ἀνατολή, ἡ Ἀφρική, ὅπου -ναί, ναί!- διεξήχθησαν στὴν πολὺ πρόσφατη ἱστορία καὶ ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερα διεξάγονται πόλεμοι ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους τους Δυτικοὺς φιλελεύθερους δημοκράτες καὶ τοὺς κατὰ τόπους βασάλους τους, ποὺ πνέουν σήμερα τὰ μένεα ἐναντίον τῆς Ρωσίας καὶ τὴν κατηγοροῦν ξετσίπωτα γιὰ «ἰμπεριαλιστικὴ εἰσβολή» στὴν Οὐκρανία, ἐπειδὴ προστατεύει τοὺς ὁμοεθνεῖς της ποὺ βάλλονται ἐπὶ ὀκτὼ συναπτὰ ἔτη ἀπὸ τὸ ἀμερικανοκίνητο πραξικοπηματικὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου. 

Νὰ τοὺς γνωστοποιήσουμε, ἐπίσης, ὅτι στὸ πλαίσιο τῶν «ἀνθρωπιστικῶν ἐπεμβάσεων» τῶν «πολιτισμένων» τῆς φιλελεύθερης Δύσης πέθαναν μισὸ ἑκατομμύριο παιδιὰ ἀπὸ τὶς συνέπειες τῶν ἀμερικανικῶν κυρώσεων στὸ Ἰράκ, γιὰ τὰ ὁποία ἡ πρώην ὑπουργὸς Ἑξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ, Μαντλὶν Ὀλμπράϊτ, δήλωσε θρασύτατα ὅτι «ἄξιζε τὸν κόπο». 

Οἱ ξιπασμένοι ἐγχώριοι εὐρωλιγούρηδες, μιᾶς καὶ ἀσπάζονται τὶς τεράστιες ἀξίες τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ποὺ «ἀγκαλιάζει τὴν διαφορετικότητα», καλὸ θὰ εἶναι νὰ κοιτάξουν λιγάκι τὸν ὑπόρρητο ἀποικιοκρατικὸ καὶ ἰμπεριαλιστικὸ ρατσισμὸ ποὺ ἔχουν ἐγκολπωθεῖ ἀπὸ τὰ πρότυπα τῆς δυτικολαγνείας τους, ὅταν ἐξανίστανται γιὰ τὸν πόλεμο, τὸ 2022 καὶ τὴν «Εὐρώπη», ἀφοῦ ξυπνήσουν ἀπὸ τὸν βαθὺ ὕπνο τῆς φιλελεύθερης καὶ δημοκρατικῆς τους μακαριότητας, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι σήμερα -ναί, ναί, σήμερα!- γίνονται δεκάδες πόλεμοι σὲ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη.

 Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς γίνεται μερικὲς ὧρες ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ πίνουν τὸν φραπέ τους: εἶναι στὴν καθημαγμένη Συρία, ποὺ μετράει ἑκατοντάδες χιλιάδες θύματα, μὲ τὴν εὐθύνη τῶν ἀγαπημένων τους Δυτικῶν -καὶ ποὺ δὲν ἔχουν γίνει πολὺ-πολὺ περισσότερα ἀκριβῶς χάρη στὴν στρατιωτικὴ ἐπέμβαση τῆς Ρωσίας. Ἄς ρίξουν μετὰ μιὰ ματιὰ λίγο παρακάτω, στὴν Λιβύη, κι ἄς ἀναρωτηθοῦν ποιοί ἦταν αὐτοὶ ποὺ τὴν κατέστρεψαν, καὶ ἀπὸ μία ἀπὸ τὶς πιὸ προηγμένες ἀφρικανικὲς χῶρες μετατράπηκε σὲ σωρὸ ἐρειπίων -μαντέψτε ἀπὸ ποιούς. 

ΥΓ: Ἡ φωτογραφία ἀπὸ τοὺς «ἀνθρωπιστικοὺς» βομβαρδισμοὺς τοῦ ΝΑΤΟ στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία.

Πραγματική κατάσταση των ανθρώπων της εξουσίας.

 Είναι εντυπωσιακή η δυσκολία μας να αναγνωρίσουμε την πραγματική κατάσταση των ανθρώπων της εξουσίας. Και ενώ βλέπουμε ότι διαχειρίζονται τα πάντα, τα πάντα κυριολεκτικά, με όρους "αρπαχτής" σε βάρος της κοινωνίας και υπέρ του προσωπικού τους συμφέροντος, εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι σε κάποια ζητήματα έχουν θαυμαστές ανιδιοτελείς προθέσεις υπέρ της κοινωνίας και του τόπου.