Από το 1960, οι μοντέρνες μητέρες μεγαλώνουν τους γιους τους να είναι γυναίκες, εμβαπτίζοντάς τους σε γυναικείες αξίες όπως η αποδοχή της ευθύνης για τις δουλειές του σπιτιού, να είναι στοργικοί, κατανοητικοί και εξυπηρετικοί και να υποχωρούν σε κάθε επιθυμία της γυναίκας. Αυτό έχει δημιουργήσει μια γενιά soft, μαλακών, ανασφαλών ανδρών, οι οποίοι έχουν χάσει κάθε επαφή με την ανδρική φύση, την ταυτότητα και τη δύναμή τους.
Σήμερα, πολλά αγόρια μεγαλώνουν χωρίς πατέρα στο σπίτι και δεν έχουν να δουν αντρικά πρότυπα. Ο μέσος σύγχρονος δυτικός αρσενικός έχει θηλυκοποιηθεί, χωρίς να έχει τη γνώση ή τη συνήθεια των ανδρικών αρετών όπως το θάρρος, η αποφασιστικότητα, η αυτοθυσία, η δικαιοσύνη, η εγκράτεια, η αυτοδυναμία, η αυτοπειθαρχία και η τιμή. Δεν έχει καμία αίσθηση της αληθινής έκφρασης της λεβεντιάς. Ο φεμινισμός περιφρονεί και απορρίπτει αυτές τις αρετές, και αυτό είχε βαθιά αρνητικές επιπτώσεις σε μια ευρωπαϊκή κουλτούρα, την «κακοποιημένη γυναίκα» μιας αδύναμης ηπείρου.
Η μαζική θηλυκοποίηση του πολιτισμού είχε σημαντικό αντίκτυπο στην πολιτική. Η κυρίαρχη ιδεολογία της δυτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας είναι ο κοσμικός ανθρωπισμός, ο οποίος είναι ιδιαίτερα θηλυκού χαρακτήρα. Η πολιτική, ειδικά όπως εφαρμόζεται στους μετανάστες, είναι μια «μητρική αγκαλιά καλοσύνης» και καταθλιπτικής επιείκειας. Κάποιος θα μπορούσε επίσης να την ερμηνεύσει ως αφέλεια, αδυναμία και συμβιβασμό. Καθώς η προσφυγική κρίση ξέσπασε και συγκλονίζει την Ευρώπη, οι πολιτικοί ηγέτες της - με αιχμή του δόρατος τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ - ενήργησαν ως άτολμες μητέρες κότες, όχι σαν ισχυροί άνδρες υπεύθυνοι για τη φύλαξη της χώρας τους από την εισβολή.
Κόκκινος Ουρανός
