Να του διδάξεις τα καλά έργα

 

 Gustave Clarence Rodolphe Boulanger  , Pleasant Hours in the House of Lucullus, 1877

Όπως είπα, λοιπόν, πρέπει οι μητέρες να προσπαθούν να ανατρέφουν οι ίδιες τα παιδιά τους. Αν τυχαίνει να έχουν κάποια σωματική αδυναμία (γιατί μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο) ή σπεύδουν να κάνουν κι άλλα παιδιά , τότε οφείλουν να δοκιμάσουν τροφούς ή τις παραμάνες που πρέπει να είναι σπουδαίες κι όχι στην τύχη διαλεγμένες.

Πρώτα, πρώτα, πρέπει να έχουν ήθος ελληνικό. Γιατί. Όπως τα μέλη του σώματος ενός παιδιού είναι αναγκαίο να διαπλαστούν από τη γέννησή του ώστε να γίνουν ίσια και να μη στραβώσουν, έτσι πρέπει εξαρχής να διδάσκονται στα παιδιά τα σωστά ήθη.

Η νιότη είναι ρευστή κι εύπλαστη και στις τρυφερές ψυχές εντυπώνονται πιο εύκολα τα όσα τους μαθαίνουμε. Αντίθετα, το σκληρό δύσκολα μαλακώνει. Όπως οι σφραγίδες αφήνουν το αποτύπωμα τους στο μαλακό κερί, έτσι και η μάθηση αποτυπώνεται στην παιδική ψυχή.  Και θαρρώ, πολύ σωστά ο δαιμόνιος Πλάτων συμβουλεύει τις τροφούς να μη λένε στα παιδιά όποια παραμύθια λάχει, γεμίζοντας εξαρχής τις ψυχές τους με ανοησίες και σκουπίδια. Κι ο ποιητής Φωκυλίδης πολύ σωστά παρατηρεί:

«Πρέπει το παιδί, όσο είναι ακόμα παιδί

Να του διδάξεις τα καλά έργα»

Δεν πρέπει να παραλείψουμε και το γεγονός ότι και τα παιδιά που πρόκειται να υπηρετήσουν και να συντροφέψουν τα γαλουχούμενα τέκνα μας , πρέπει να προσέξουμε να έχουν πρώτα άριστη συμπεριφορά και να μιλούν σωστά και καθαρά Ελληνικά. Γιατί η συναναστροφή τους με ξενόγλωσσα και κακότροπα παιδιά μπορεί να τους μάθει άσχημες συνήθειες. Το λέει  πολύ σωστά κι η παλιά παροιμία :

«Με κουτσό αν συγκατοικήσεις,

θε να μάθεις να κουτσαίνεις»

  

Πλούταρχος (50-125 μΧ)

Περί  παίδων αγωγής

Σκλαβοπάζαρο

Boulanger Gustave Clarence Rudolphe , The Slave Market , 1886

 Ο Αρίστιππος με εξυπνάδα και με αστείο τρόπο κορόιδεψε έναν κενόδοξο κι ανόητο πατέρα. Όταν κάποιος τον ρώτησε πόσα λεφτά ήθελε για να μορφώσει το παιδί του, εκείνος απάντησε :

«Χίλιες δραχμές»

Ο πατέρας τόυ είπε :

«Μα τον Ηρακλή, σαν πολλά δε ζητάς; Με τόσα αγοράζω ένα δούλο!»

Τότε ο Αρίστιππος του αποκρίθηκε:

«Τότε άντε ν΄ αγοράσεις τον δούλο κι έτσι μαζί με τον γιό σου θα έχεις δύο!»

Τι συμπεριφορά είναι αυτή;

François Boucher ,  Rinaldo and Armida, 1734

Ω, Δία και όλοι οι άλλοι θεοί!  Μπορεί να λέγεται πατέρας αυτός που αντί να βάζει πάνω απ΄ όλα τη ,μόρφωση των παιδιών του, προτιμάει να κάνει χάρη αλλονών;

Δεν είχε καθόλου άδικο, λοιπόν, ο Σωκράτης εκείνος της παλιάς εποχής, όταν έλεγε ότι θα ανεβαίνει στο ψηλότερο μέρος της πόλης και θα φώναζε :

«Άνθρωποι, τι συμπεριφορά είναι αυτή; Για να αποκτήσετε χρήματα κάνετε τα πάντα, αλλά δε σας νοιάζει διόλου για τα παιδιά σας που στο κάτω κάτω σ΄ αυτά θα τα αφήσετε;»

Mια ανίερη συμμαχία κατά της φυσιοκρατικής παραδοσιακής Ευρώπης των εθνών

ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ, ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΜΙΑ ΑΝΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΙΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

Παρενοχλούμεθα, αγαπητοί και αγαπηταί σύντροφοι, συνεχώς, από αλλεπάλληλα, ανεπιθύμητα, κύματα αλλοιώσεως και διαβρώσεως της διαχρονικής πολιτισμικής ημών ταυτότητος και της ανεκτιμήτου ημετέρας ηθικής αρετής, άτινα εκπηγάζοντα εκ των δυνάμεων συσκοτίσεως του έθνους εξαπλούνται εις την διάτρητον κοινωνίαν μέ όχημα τούς πλέον ηθικοπνευματικώς διεστραμμένους και αλλοιωμένους συνειδητώς ή εν αγνοία δρώντες κατά τού κοινού Λόγου.

Η ιδεολογική εις επίπεδον προσωπικόν, κοινωνικόν και πολιτικόν πραγμάτωσις τοιούτων των κεντροφύγων διά το έθνος δυνάμεων εστί κοινή τη αντιλήψει η Αριστερά συνοδευομένη υπό των εκάστων θεωρητικών και πρακτικών της μηχανισμών. Εν αυτώ τω σημείω ας ενθυμηθώμεν τον αληθή ορισμό της εννοίας του αριστερού, καθώς διώρισται εν τη ελληνική γλώσση. Αριστερός = δυσοίωνος, κακός, ελαττωματικός, ανίκανος. Η ερμηνευτική δύναμις της ανελλιπώς ανά τους αιώνας παραδιδομένης από γενεάν εις γενεάν ελληνικής γλώσσης καταδεικνύει πασιδήλως την ουσιαστικήν σημασίαν της εννοίας εμφαίνουσα ούτως και το αντιστοιχούν εις τον πραγματικόν κόσμον δυναμικόν τούτων, οίπερ μετέχουσιν αύτης. Οι αριστεροί κοινωνικώς τε καί ιδεολογικώς εισίν οι αδύναμοι, οι οπισθοδρομικοί, οι κακοί, τα «παράσιτα» ως ειπείν της κοινωνίας. Ο Φεμινισμός και ο Κιναιδισμός (κακώς εννοουμένη και πραττομένη ομοφυλοφιλία) εισίν το ανάλογον της Αριστεράς ενδιαθέτως. Γενετικώς διεστραμμένοι οργανισμοί, οίτινες διέρχονται από μίαν διαδικασίαν περαιτέρω ενισχύσεως της φυσικής αυτών ανωμαλίας διά των Τρομολαγνικών, Καθυποτακτικών, Εγωπαθών, Φιλαύτων, Ακαλλιεργήτων, Ισοπεδωτικών ερεθισμάτων της Υλιστικής Πραγματικότητος παράγουν τον συμπεριφορικώς μη άνδρα Ομοφυλόφιλο και τον κοινωνικοπολιτικώς Αριστερό. Η κατίσχυσις της παθητικής, αδρανούς, εντροπιαζούσης, χαοτικής θηλυκής αρχής εν πλήρη εκδιπλώσει !!! Η ανατροπή της Παραδόσεως συντρεχούσης και της αποδυναμώσεως τον Ανδρών δίδει έρεισμα εις την άνοδον ιδεολογιών Ισότητος, ως ο Φεμινισμός. Αύτη η κατάργησις της φυσιολογικής Δικαιοσύνης και ενεργειακής Ισορροπίας άγει τας κοινωνίας εις αποδόμησιν, αποδιάρθρωσιν, αποσάθρωσιν. Το θηλυκό οφείλει να υποτάσσηται εις το αρσενικό και το αρσενικό να γονιμοποιή. Αυτή εστί και η κρύφια επιθυμία αμφοτέρων. Η αδυναμία του αρσενικού να εκπληρώση τον σκοπό του προκαλεί φυσικάς παρενεργείας και τρομακτικά μορφώματα. Ο εσωτερικός αλλά και κοινωνικός ούτος αγών εκφαίνεται και ως αδυναμία του Πνεύματος να υποτάξη την Ύλη. Αύτη εστί η κυρίαρχος αιτία της πληθύνσεως των Υλιστικών Ιδεολογιών, αριστερών ως επί το πλείστον. Το σωτηριολογικό φληνάφημα του Μαρξισμού εστί η επιτομή της κοινωνικής αδρανείας του Λαού και μεταθέσεως των πολιτικών ευθυνών αυτού εις τυχαίας ! (βλέπε θεωρίαν του Ιστορικού Υλισμού) εξωτερικάς συνθήκας.

Διόπερ, οι ακέραιοι ηθικώς, πνευματικώς, νευρολογικώς και φυσιολογικώς Έλληνες δηλούμεν απεριφράστως ότι Δεξιοί εσμέν τό ήθος και την ιδεολογίαν αφιέντες τα παρακμιακά ευώνυμα σύνδρομα του Υλισμού να σημαίνουν την φαυλότητα και την ακαταλληλότητα κοινωνικής συμβιώσεως μεθ'ημών των πασών αποχρώσεων Αριστερών.

Γνήσια τέκνα της Ελληνικής Φύσεως όντες ενσαρκούμεν τα ορθά πρότυπα της κοσμικής δημιουργίας υπό των ιερόν σκοπόν της διαιωνίσεως της Εθνικής Ιδέας. Εν τω υλικώ πεδίω αναπαράγομεν την βιολογικήν ημετέραν υπόστασιν δια της τεκνογονίας μέσω της μυστηριακής μεθέξεως μετά του άλλου φύλου. Πρός την ηθική επιταγή της Φύσης και του Πνεύματος ανορθούμεν την ερωτική ανισότητα των φύλων και την Ανδροκρατίαν μέσω της θριαμβευτικής κρατήσεως της ενεργητικής αρσενικής αρχής έναντι της αδρανούς θηλυκής. Πολιτικώς εσμέν Δεξιοί, δηλαδή ιδεαλισταί Παραδοσιοκράται, ηρωικοί φορείς της εν τω χρόνω αλώβητης Μητρός Ελλάδος. Ως έπος ειπείν, ο σκοπός και η αναγκαία συνθήκη της υπάρξεώς μας εστίν η Αριστοκρατία.

Δυόμισι χιλιάδας έτη μέχρι και νύν δεχόμεθα βαρβαρικάς επιθέσεις κατά του αρίστου τρόπου ζωής, σκέψεως και δράσεως, οίτινες αποσκοπούσιν εις την διάλυσιν και σκύλευσιν του ημετέρου όντως Ανθρωπίνου Πολιτισμού. Αντί της ανά τους αιώνας επιτιθεμένης εξαπλώσεως του μιαρού Οχλοκρατικού κύματος, ημείς οι πρέσβεις του αληθούς Λόγου έστημεν γενναίως και κατά καιρούς νικητηρίους κατωρθώσαμεν να επιβιώσουμε πνευματικώς άνω του σεσσημένου βάλτου του πολυπολιτισμού και της χαοτικής οντολογικής αυτοπροσδιορίσεως. Υψώσαμεν καθολικά συστήματα ερμηνείας και νοηματοδοτήσεως του Ανθρώπου και του μη Ανθρώπου έλκοντες τον Λόγον εις τα βαθύπυκνα πεδία της Γαίας. Η ύπαρξίς μας εστί αιωνία και περιοδικώς επανερχομένη μες το αύξόμενο σκότος της Παρακμής . Είμαστε η μετενσάρκωσις των Ψυχών του ανδρείου μακεδονικού στρατού, των Ρωμαίων ηγεμόνων και λεγεώνων, των παραδοσιακών στρατιωτικών οικογενειών της Κωνσταντινουπόλεως, των Ελλήνων Ανθρωπιστών του Μεσαίωνος, των ανυποτάκτων εις τον Οθωμανικόν ζυγόν Ελλήνων διατηρησάντων ζωντανήν την φλόγα της ελευθερίας και μεταλαμπαδευσάντων ταύτην εις ημάς, των απανταχού εξεργεθέντων υπέρ της εθνικής Ελευθερίας Ελλήνων, των ρομαντικών επαναστατών του Διαφωτισμού και της αστικής βιομηχανικής περιόδου και τέλως, ουχ ήττον όμως λαμπρώς, των Εθνικιστών του Μεσοπολέμου, των ηττηθέντων νικητών.

Η Νίκη βαίνει εις τον τραχύ δρόμο, όν εχάραξαν οι σύγχρονοι εξανθρωπισταί Εθνικοσοσιαλισταί, Φασίσται και εθνικισταί όλης της Ευρώπης. Ο αρρενωπός επαναπροσδιορισμός της καθημερινότητος εστίν πρωταρχικόν μέλημα ημών. Ελληνόψυχοι γονείς, διδάσκετε τα υμέτερα τέκνα Ελληνικήν Μυθολογίαν, Φιλοσοφία, Ιστορίαν, Λαογραφίαν, εξοικειούτε τα τη αειρρόω και ανεξαντλήτω Ελληνικη Φύσει, νέοι Έλληνες και νεαραί Ελληνίδες, ξεχυθήτε στους Δρόμους, στα Στάδια, στα Γυμναστήρια, εις τους παραδοσιακούς τόπους λατρείας και τα ιερά Όρη, ενστερνίσθητε το εθνικό παρελθόν ημών μέσω της πλουσίας ελληνικής γραμματείας και διάδοτε το φως του Ελληνισμού παντού. Ανακατάλαβατε τας σηπούσας κοινωνίας και δημιουργήσατε εθνικοκοινωνικάς αυτάρκεις και αυτονόμους κοιτίδες Πολιτισμού μετά σεβασμού προς την Μητέρα Φύσιν.

Και προπαντός χαιρετάτε Δωρικώς !!!

Η Αριστερά και ο εκφυλισμός δεν είναι παρά μια αδιάτακτη, άλογη σκιά της Ευγονικής Παραδόσεως, ήτις περιμένει έργω καίτοι αρνουμένη λόγω διακαώς την επέμβασί μας. Τί πιο προκλητικό προς δράσιν ; Η άρνησις εστί η παρακινητήριος δύναμις της κοσμικής εξελίξεως. Ρίξατε άπλετο εκτυφλωτικό φώς εις τους επιλανθάνοντας Έλληνας. Μή φεισθήτε της πιθανής τυφλώσεως των Ανελληνίστων !

Σεραφείμ Μωραΐτης

Το κυνηγάρικο και το λαίμαργο

 Briton Rivière ,  Requiescat ,1888

Ο Λυκούργος, ο νομοθέτης των Λακεδαιμονίων πήρε κάποτε δύο σκυλάκια αδέρφια και τα μεγάλωσε με διαφορετικό τρόπο το καθένα. Το ένα το έμαθε να τρώει πολύ και να κλέβει ενώ το άλλο το έκανε ανιχνευτή και επιτήδειο κυνηγό.

Κάποια μέρα που οι Λακεδαιμόνιοι ήταν συγκεντρωμένοι όλοι μαζί σε ένα μέρος τους είπε :

«Λακεδαιμόνιοι, για να πετύχει κανείς την Αρετή, παίζουν μεγάλο ρόλο οι συνήθειες, η παιδεία, η διδασκαλία και η αγωγή και θα σας το αποδείξω τώρα αμέσως.»

Έπειτα έφερε τα δύο σκυλιά και αφού άφησε ένα πιάτο φαί κι ένα λαγό, τα άφησε ελεύθερα. Το ένα σκυλί όρμησε στο λαγό ενώ το άλλο έπεσε με τα μούτρα στο πιάτο με το φαγητό. Τότε στρέφεται ξανά  προς τους Λακεδαιμόνιους που δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι σκόπευε να κάνει και αφού έδειξε τα σκυλιά είπε :

«Αυτά τα δύο ζώα γεννήθηκαν από τους ίδιους γονιούς, αλλά επειδή ανατράφηκαν διαφορετικά, το ένα βγήκε κυνηγάρικο και τ ΄ άλλο λαίμαργο»  

 Πλούταρχος (50-125 μΧ)

Περί  παίδων αγωγής

Η μακάβρια μορφή της αφυδάτωσης ενός λαού…

Από πού να αρχίσει κανείς και πού να σταματήσει για να περιγράψει την κατάντια στην οποία βυθιστήκαμε… Το γύρω σκηνικό μοιάζει όλο και πιο ανισόρροπο… Το μαύρο έχει γίνει άσπρο, η αδικία και το παράλογο έχουν γίνει «δικαίωμα» και ότι είναι γενικώς έξω από τη φύση των πραγμάτων,  εμπεδώνεται  σιγά- σιγά ως απόλυτα φυσιολογικό.

Το κακό είναι γενικό και εξαπλώνεται με επιδημιολογικές ταχύτητες…  Άτομα ξεγυμνωμένα από την ουσία και το νόημα, και με ιδεολογία τους το προσωπικό συμφέρον, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εξουσίας και της κοινωνίας. Πολιτικοί- ανδρείκελα, διεφθαρμένοι και ελεγχόμενοι, παραδίδουν γη και ύδωρ  στους κατακτητές και προσπαθούν με κάθε τρόπο να θεμελιώσουν μια κοινωνία με ακρωτηριασμένη και ισοπεδωμένη σκέψη… Και τα καταφέρνουν!

Και αυξάνουν και πληθαίνουν οι παγιδευμένοι στον ιστό της βλακείας που παπαγαλίζουν τη φιλοτουρκική επιχειρηματολογία και είναι παντελώς ανίκανοι να δουν πέρα από τη μύτη τους και να αντιληφθούν το ευρύτερο στημένο σκηνικό. Και έτσι, οι δωσίλογοι πολιτικοί μας, συνεχίζουν ανενόχλητοι και με τη στήριξη των ψηφοφόρων τους να πλαστογραφούν την ιστορία, την αλήθεια και το δίκαιο και να τα φέρνουν στα μέτρα τα δικά τους και των συμφερόντων που υπηρετούν.

Εντελώς ξεγυμνωμένοι πλέον από τους «ιδεολογικούς» τους ρόλους χορεύουν στον ρυθμό της νεοταξικής δικτατορίας και δεν έχουν κανένα ενδοιασμό να πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα των Ελλήνων της Κύπρου . Και ένα μεγάλο κομμάτι του λαού ξεγυμνωμένο προ πολλού κι αυτό, από την ουσία της ταυτότητας, άγεται και φέρεται από το ένα κομματικό μαντρί στο άλλο και τρώει το σανό που του σερβίρει κάθε θρασύς και διαταραγμένος πολιτικάντης και κατάντησε να μοιάζει με αφυδατωμένο ον χωρίς χαρακτηριστικά και αξίες… Ένα μεταλλαγμένο ον, που δεν μπορεί πλέον να αναγνωρίσει το αυτονόητο, ούτε να δει τη σήψη και τη θλιβερή του κατάπτωση…

Διηδάμεια

Να καλλιεργήσεις

Henri  Regnault ,  Automedon with the Horses of Achilles , 1868

Έχεις χωράφι εύφορο κι ενώ από τη φύση του ήταν τόσο καλό, από την αφροντισιά έμεινε ακαλλιέργητο και πήγε χαμένο. Κι έχεις ένα άλλο χωράφι, σκληρό και χέρσο · αν το σκάψεις και το καλλιεργήσεις μπορεί να σου αποφέρει πλούσιους καρπούς.

Ποια δέντρα, αν μείνουν απεριποίητα δεν θα βγουν στρεβλά κι άκαρπα, ενώ αν τα φροντίσουν όπως πρέπει θα γίνουν καρπερά και αποδοτικά;

Ποιο σώμα ,όσο σφριγηλό κι αν είναι, δεν χάνει τη δύναμη του και δεν παραμορφώνεται από την αμέλεια , την καλοπέραση και την κακοδιαθεσία;

Ποιο σώμα, φύση ασθενικό, δεν καταλήγει να δυναμώσει αισθητά με τη γυμναστική και την επίμονη άθληση;

Τα άλογα, όσα από μικρά τα δάμασαν, έγιναν υπάκουα στους αναβάτες τους, ενώ τα αδάμαστα παρέμειναν άγρια κι ατίθασα. Δεν πρέπει διόλου να μας ξαφνιάζουν όλ ‘ αυτά, αφού βλέπουμε και τα πιο άγρια θηρία ακόμη να τιθασεύονται και να χειραγωγούνται ύστερα από επίμονη δουλειά.

Πλούταρχος (50-125 μΧ)

Περί  παίδων αγωγής