Πραγματική κατάσταση των ανθρώπων της εξουσίας.

 Είναι εντυπωσιακή η δυσκολία μας να αναγνωρίσουμε την πραγματική κατάσταση των ανθρώπων της εξουσίας. Και ενώ βλέπουμε ότι διαχειρίζονται τα πάντα, τα πάντα κυριολεκτικά, με όρους "αρπαχτής" σε βάρος της κοινωνίας και υπέρ του προσωπικού τους συμφέροντος, εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι σε κάποια ζητήματα έχουν θαυμαστές ανιδιοτελείς προθέσεις υπέρ της κοινωνίας και του τόπου.

"ο εμβολιασμός προχωρεί, ο ιός υποχωρεί"….!

 

    Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Τέντορ Αντάνοφ Γκεμπρεγέσους, επικεφαλής του ΠΟΥ, μεταξύ άλλων είπε: «Ήρθε η ώρα για τους ηγέτες να εκδιώξουν την πολιτική του λαϊκισμού και του ατομικού συμφέροντος που εκτροχιάζουν την αντιμετώπιση του COVID-19 και απειλούν να υπονομεύσουν την αντίδραση στη αναπόφευκτη επόμενη ασθένεια Χ». Με άλλα λόγια, ο ΠΟΥ ασκώντας απροκάλυπτα παγκόσμια διακυβέρνηση, κήρυξε και επίσημα την εφαρμογή του εξουσιαστικού μοντέλου ιατροπολιτικής που επιβάλλει στους λαούς εξαναγκαστικές μορφές εξουσίας.

    Ο στόχος της διάλυσης του κράτους-έθνους και των κοινωνιών όπως αυτές προέκυψαν μέσα στην ιστορική διαδικασία, ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια με αποκορύφωμα τα δυο χρόνια πανδημίας που έφεραν την ανθρωπότητα στον προθάλαμο ενός νέου αξιακού και πολιτικού καθεστώτος. Η απόπειρα για επανεκκίνηση της ανθρώπινης υπόστασης έχει ξεκινήσει και η αποσάθρωση των ελευθεριών και των κατακτήσεων του ανθρώπου τροχιοδρομούνται πολύ μεθοδικά. Σιγά σιγά το καθεστώς κυριαρχίας υπερβαίνει όλα τα εμπόδια: κράτος-έθνος, θεσμοί, κοινωνία, οικογένεια, ιστορία, παράδοση, εργασιακά δικαιώματα, ανθρώπινα δικαιώματα. Τα δύο χρόνια πανδημίας, ο προθάλαμος στο υπό μετάβαση σύστημα έχουν καταδείξει ότι:

• Δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στις εξουσίες. Η νομοθετική, η εκτελεστική ,η δικαστική, μαζί με τα ΜΜΕ, ενεργούν συντονισμένα προς την ίδια κατεύθυνση, φιμώνοντας, ποινικοποιώντας και διώκοντας μέχρι εξαφανίσεως όσους διαφωνούν. Πρόκειται για τα νομιμοποιητικά και πλήρως ελεγχόμενα όργανα του  συστήματος.

• Οι κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις βρίσκονται σε κοινή γραμμή, όλες οι διαφωνίες και “ιδεολογικές” διαφορές τους εξαφανίστηκαν και συμπορεύονται σε πλήρη αρμονία υπό τας υποδείξεις των μεγάλων αφεντικών. Τα δε κόμματα που αυτοχαρακτηρίζονται ως προοδευτικά, τα οποία διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για τα δικαιώματα όλων των ειδών μειονοτήτων, όχι μόνο σιωπούν μπροστά στην κατάφορη καταπίεση των πολιτών και στην απεμπόληση βασικών ελευθεριών τους, αλλά έχουν μπει στην εμπροσθοφυλακή του κοινωνικού διαχωρισμού που επιμελώς καλλιεργεί το σύστημα και συμμετέχουν στον φανατισμό και το αχαλίνωτο μίσος προς τους διαφωνούντες. Το σύστημα έχει καταφέρει, με την βοήθεια των χειραγωγούμενων πολιτών γενικώς, να καλλιεργήσει  τον πόλεμο μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων και να αποστρέψει την προσοχή τους από τον πραγματικό πόλεμο που διεξάγεται εναντίων όλων των πολιτών.

• Τα ούτω καλούμενα δημοκρατικά πολιτεύματα ανά τον πλανήτη έχουν αποκτήσει απροκάλυπτα πλέον αυταρχικό και τυραννικό χαρακτήρα και η κοινωνική δικαιοσύνη, όσο και οι πολιτικές ελευθερίες, έχουν αντικατασταθεί από την ιατροπολιτική και την αυθαίρετη μορφή εξουσίας. Τα διατάγματα είναι πέραν των νόμων, ασχέτως αν καταπατούν βασικές αρχές του συντάγματος, των διεθνών νόμων, των πανανθρώπινων δικαιωμάτων! Η λογική της βιο-ισχύος είναι πλέον πέραν των νόμων. 

• Οι πολίτες χειραγωγούνται εύκολα από τα ΜΜΕ και η παιδεία που έχει προσφερθεί σε αυτούς είναι τέτοια -μια υπερπληροφόρηση που όχι μόνο δεν προάγει τη διεύρυνση των γνώσεων, αλλά αντιθέτως προκαλεί ένα «πάγωμα» του νου αφού οι πληροφορίες είναι συχνά ασύνδετες και αντιφατικές και δεν τους επιτρέπουν να τις συνδέσουν κριτικά- με αποτέλεσμα να μην μπορούν να κρίνουν αντικειμενικά ή να διακρίνουν το στρατηγικό πλάνο εξαπάτησης του κόσμου. Όλα τα επίσημα δημοσιογραφικά και τηλεοπτικά μέσα διαχειρίζονται το ίδιο υλικό που ετοιμάζει το προπαγανδιστικό επιτελείο του συστήματος και μέσω των μηχανισμών ανάδειξης και προώθησης των επίσημων θέσεων και της αποσιώπησης, λογοκρισίας και πάταξης οποιασδήποτε μορφής αντίλογου, επιτυγχάνουν τη διαμόρφωση και χειραγώγηση μιας μεγάλης μερίδας της μάζας. 

• Οι πολίτες χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις δέχονται το ένα παράλογο μέτρο μετά το άλλο. Το άτομο, ως μονάδα πλέον, περιορίζεται, ελέγχεται με barcode, στοχοποιείται, καταπιέζεται, πεθαίνει, ο δημόσιος χώρος δεν του ανήκει, η δημόσια υγεία και πρόνοια υποβαθμίζονται, αλλά τα δέχεται γιατί όλα γίνονται για το «καλό» του. Η εξουσία, που επιβάλλει τα μέτρα σταδιακά με την μέθοδο του σιγοβράσματος, κερδίζει τον πλήρη έλεγχο του μυαλού του και του αφαιρεί το κοινωνικό και πολιτικό στοιχείο που τον καθιστά άνθρωπο. Τον μετατρέπει σε άτομο χωρίς ορίζοντα, έντρομο, δεχόμενο συνεχείς δόσεις φόβου, σε πανικό και σε πλήρη σύγχυση που τον απομακρύνει από σκέψεις λογικής. 

Ο εξανδραποδισμός βρίσκεται σε εξέλιξη, θα συναινέσουμε στην μετατροπή μας σε ένα «τίποτα»;

Δηιδάμεια

Σε μάταιους αγώνες

 

Λίγοι θα φύγουν από αυτό το σκοτεινό

βασίλειο των σκιών.

Οι πολλοί θα μείνουν κολλημένοι

στον οικείο κόσμο τους

γιατί δεν έχουν τα φτερά

για να πετάξουν στα ιλιγγιώδη ύψη.

Και συ σε μάταιους αγώνες

ξόδεψες την ζωή σου

νομίζοντας πως θα τους αφυπνίσεις.

Λουκάς Σταύρου

Θα το δεχτείς κι αυτό, για την Ελευθερία σου!

 

Πως αισθάνεστε ; Αισθάνεστε Ελεύθεροί;

Εμβολιασμένοι και μη;;....

Πώς νιώθετε που από αύριο θα είμαστε και εμεις ένα προϊόν;...

ένα "πράγμα" που σε σκανάρουν όπως τα τρόφιμα στα σούπερ μάρκετ για να δουν την ημερομηνία λήξης σου;

Σας βόλεψε;;;....

Αισθάνεστε ελεύθεροι;;;

Πως θα σου φαινόταν αν αύριο

με το ίδιο barcode θα βλέπουν την τιμή σου;

Πως θα σου φαινόταν αν αύριο

δεν μπορείς να αγοράσεις, ούτε να πουλάς 

χωρίς αυτό;;...

Αν με το ίδιο, σου επιτρέπουν τι μπορείτε να κάνετε και τι δεν μπορείτε....

Το ψυλλιάζεστε κι εσείς, ε; Εκεί πάει το πράμα...

Μας τη φέρανε έξυπνα, δεν μπορείς να πεις ! Συγχαρητήρια στους Αυτοκράτορες του κακού!!...

Θα σου άρεσαι μήπως και το νέο σχέδιο τους

να το κουβαλάς μέσα στο σώμα σου; Γιατί σε πολυ λίγο θα σε διευκολύνουν μην ανησυχείς...

Ένα τοσοδούλι τσιπάκι όπως έχουν τα κατοικίδια για να μένεις "ασφαλής" ! Για την ευκολία σου!

Θα το δεχτείς κι αυτό, για την Ελευθερία σου!

Πόσα πράγματα ακόμη θα πρέπει να σου "επιβάλουν"για να είσαι Ελεύθερος μέσα στη σπίτι σου;;....

Και μη μου πειτε πως αυτό δεν ήρθε για να μείνει για πάντα .....

Ο άγνωστος.

Η κατασκευή υπηκόων: πώς κατασκευάζεται μια γνώμη σ’ ένα κεφάλι

 Σύμφωνα με τα όσα μας μαθαίνουν σήμερα το σχολείο, η τηλεόραση και οι εφημερίδες, ζούμε σ’ ένα δημοκρατικό κράτος. Σε ποια ακριβώς στιγμή της Ιστορίας η εξουσία πέρασε στα χέρια της πλειοψηφίας;

Σ’ όλες τις εποχές οι πλούσιοι και ισχυροί έλεγαν στους άκληρους και εκμεταλλευόμενους ότι το κράτος τους ήταν δίκαιο κράτος. Σ’ ολόκληρη την ιστορία του κράτους, οι καταπιεσμένοι μπορούσαν να μιλάνε ελεύθερα για τους καταπιεστές της περασμέvης κοινωνίας -ενώ η κριτική κατά της σημερινής κοινωνίας τιμωρούνταν πάντα, συχνά μάλιστα με θάνατο. Η κριτική κατά της κοινωνίας είναι, αναγκαία, κριτική κατά των κυρίαρχων. Οι κυρίαρχοι δεν θα ήταν κυρίαρχοι αν δεν κυριαρχούσαν και στα μυαλά.

Όποιος γυρεύει απάντηση στο ερώτημα «Γιατί ένα αντικείμενο διδάσκεται κι ένα άλλο δεν διδάσκεται;», πρέπει να βρει απάντηση στο ερώτημα: Ποιος ορίζει τι θα διδαχθεί;

Η ύλη που διδασκόμαστε εξαρτάται από αυτόν που τη διάλεξε.

Όποιος διαμορφώνει ένα πρόγραμμα διδασκαλίας πρέπει να διαλέξει. Η επιλογή του περιορίζεται από τον αριθμό των ωρών που διατίθενται για το μάθημα και από τα συμφέροντά του ή από αυτό που νομίζει ότι είναι συμφέροντά του.

Υπάρχει καμιά μορφή εκπαίδευσης που να μην καθορίζεται από συμφέροντα; Όταν κάποιος επιδιώκει ένα συμφέρον, θέλει κάτι συγκεκριμένο. Δεν υπάρχει εκπαίδευση που να μη θέλει κάτι συγκεκριμένο. Εκπαιδευόμαστε να κάνουμε ορισμένα πράγματα και να μην κάνουμε ορισμένα άλλα. Για το σκοπό αυτόν μαθαίνουμε ορισμένες πληροφορίες και δεν μαθαίνουμε ορισμένες άλλες. Από τα πράγματα που καλούμαστε να κάνουμε ή ν’ αποφεύγουμε μπορούμε να διαπιστώσουμε ποιος προγραμμάτισε την εκπαίδευσή μας. Δεν χρειάζεται παρά να εξετάσουμε ποιον ωφελούν περισσότερο οι πράξεις και οι παραλείψεις μας.

Τζιορντάνο Μπρούνο ,17 Φεβρουαρίου 1600

    Σαν σήμερα οι χριστιανοί ρίχνουν στην πυρά μία από τις ευγενικότερες ψυχές που πάτησαν το χώμα τούτου του πλανήτη.

    Ο Τζιορντάνο Μπρούνο στις 17 Φεβρουαρίου 1600, κάηκε στην πυρά.

    Συνολικά οκτώ χρόνια κράτησε η δίκη του στη Ρώμη, όπου παρέμεινε φυλακισμένος στα μπουντρούμια της Ιεράς Εξέτασης. Τα ντοκουμέντα της δίκης του σχεδόν χάθηκαν, αλλά κάποια άλλα έχουν διασωθεί. Οι κατηγορίες εναντίον του Μπρούνο, βασιζόταν σε κάποια από τα βιβλία του, σε μαρτυρίες, βλασφημίες, ανήθικη διαγωγή και αίρεση σε ζητήματα δογματικής θεολογίας.

    Ο Μπρούνο στην απολογία του υπερασπίστηκε τον φιλοσοφικό χαρακτήρα των απόψεων του, αμφισβήτησε μερικές, αλλά επέμεινε στις αμφιβολίες του για ορισμένα δογματικά ζητήματα. Ιεροεξεταστής του ήταν ο Καρδινάλιος Μπελαρμίνε που ζήτησε πλήρη αποκήρυξη των "αιρέσεων" του, ενώ εκείνος το αρνήθηκε.

    Άκουσε την ετυμηγορία πεσμένος στα γόνατα, στη συνέχεια σηκώθηκε και είπε: "Πιθανόν εσείς, κριτές μου, να ανακοινώνετε την καταδίκη εναντίον μου με μεγαλύτερο φόβο απ’ ότι τη δέχομαι εγώ".

    Πολύ πριν από την εκτέλεσή του είχε προετοιμαστεί γι' αυτήν, λέγοντας στο έργο του "Περί Μονάδος": "…Προτίμησα έναν θαρραλέο θάνατο, από μία δειλή ζωή…".

Τα τελευταία του λόγια ήταν: "Να κάψεις δε σημαίνει πως διαψεύδεις."

    Στον τόπο του μαρτυρίου του υπάρχει σήμερα ο ανδριάντας του. Συμβολικά κοιτά προς το Βατικανό.

    Ο Τζιορντάνο Μπρούνο είναι σύμβολο της αναγέννησης και στο πρόσωπό του τιμώνται τα εκατομμύρια θύματα της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας των χριστιανών.

    Ας το μεταφέρουμε σε κάποιους ανόητους που νομίζουν πως η ελευθερία που έχουμε σήμερα, είναι κάτι αυτονόητο και ανοίγουν τις πόρτες διάπλατα στην θρησκευτική μισαλλοδοξία που έρχεται και πάλι από την ανατολή και στην αλάνθαστη "ορθή πολιτική" που μας έρχεται από την Δύση.

    Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός, όπως και κάθε πολιτισμός είναι ανθρώπινος και ατελές. Τις περισσότερες ατέλειες τις έχει από τον μεσαίωνα της μίας και μη επιδέχουσας αμφιβολίες αλήθειας. Έίναι Ένας μεσαίωνας που υφέρπει ακόμα μέσα του. Χρέος στα εκατομμύρια θύματα είναι να ολοκληρωθεί η αναγέννηση, όχι να οπισθοδρομήσουμε σε νέους μεσαίωνες!

από τον φίλο Βασίλη Κρανιώτη

Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των, γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των, διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.

 

«Θα σε καλέσω σ’ έναν απλό περίπατο. Θα κάνουμε ένα πείραμα, που λένε οι φυσικοί. Για νά ‘χουμε αποτέλεσμα έμπεδο. Και η γνώση που θα κερδίσουμε νά ‘ναι σίγουρη.

Θα επιχειρήσουμε μια στατιστική έρευνα. Θα διατρέξουμε τη χώρα απ’ άκρη σ’ άκρη. Από το χωριό Πυρσόγιαννη της Ηπείρου ως την επαρχία Βιάνου της Κρήτης. Από τη Νίψα και τις Σάππες της Θράκης ως το Παραλίμνι της Κύπρου, κι ως την άκρη το Ταίναρο.

Θα ρωτήσουμε νεοέλληνες απ’ όλες τις τάξεις και όλα τα επίπεδα. Γυναίκες και άντρες, γερόντους και παιδιά, αγράμματους και επιστήμονες, φτωχούς και πλούσιους, ακοινώνητους και αριστοκράτες, πουτάνες και καλόγριες, ξωχάρηδες και αστούς, φιλέρημους και χαροκόπους. Για νά ‘ναι το δείγμα μας ευρύ και πλήρες, που λένε οι γραφειοκράτες.

Όλα ετούτα τα αθώα και ανυποψίαστα πλήθη θα τα ρωτήσουμε δυό τρεις ερωτήσεις από το Ελληνικό, κι άλλες τόσες από το Εβραίικο.

Στο Ελληνικό λοιπόν. Να μας ειπούν τι γνωρίζουν για την αρχαία Ελλάδα. Ζητούμε μια γνώση σοβαρή και υποψιασμένη. Όχι φολκλόρ και γραφικότητες.

Γιατί γνώση της Ελλάδας είναι εκείνο που ξέρουμε να το ζούμε κιόλας. Όχι δηλαδή ο Ηρακλής μωρό έπνιξε τα φίδια· ότι ο Αρχιμήδης εχάραζε κύκλους στην άμμο· ούτε τᾶν ἢ ἐπί τᾶς, μέτρον ἂριστον, ο Μινώταυρος στην Κρήτη και το πιθάρι του Διογένη· ούτε αν ξέρουν πως η ψωλή του Δία εγίνηκε κεραυνός και χτύπησε τους σχιστούς λειμώνες της Ολυμπιάδας, για να γεννήσει στο Φίλιππο τον Αλέξανδρο .

Τέτοια γνώση της κλασικής Ελλάδας θά ‘τανε τουρισμός στην Τυνησία. Η φουστανέλα και το κόκκινο φέσι στη Μελβούρνη και στην Πέμπτη Λεωφόρο κατά τις εθνικές γιορτές. Θα ζητήσουμε γνώση ουσίας.

Να μας ειπούνε, δηλαδή, αν έχουνε ακουστά τα ονόματα Εμπεδοκλής, Αναξίμανδρος, Αριστόξενος ο Ταραντίνος, Διογένης Λαέρτιος, Αγελάδας, Λεύκιππος, Πυθαγόρας ο Ρηγίνος, Πυθέας, που στον καιρό μας αντίστοιχα σημαίνουν Αϊνστάιν, Δαρβίνος, Μπετόβεν, Έγελος, Μιχαήλ Άγγελος, Μαξ Πλανκ, Ροντέν, Κολόμβος.

Να μας μιλήσουν για κάποιους όρους σειράς και βάσης, όπως σφαίρος στον Εμπεδοκλή, κενό στο Δημόκριτο, εκπύρωση στον Ηράκλειτο, μηδέν στον Παρμενίδη, κατηγορία στον Αριστοτέλη, τόνος στους Στωικούς.

Να μας ειπούν οι κάθε λογής έλληνες επιστήμονες τι τους λέει η λέξη ψυχρᾷ φλογί στον Πίνδαρο, μεταβάλλον ἀναπαύεται στον Ηράκλειτο, δακρυόεν γελάσασα στον Όμηρο, χαλεπῶς μετεχείρισαν στο Θουκυδίδη.

Να μας ειπούνε, πόσοι φιλόλογοι, έξω από τα σχολικά κολυβογράμματα, έχουν διαβάσει στο πρωτότυπο τρεις διαλόγους του Πλάτωνα, δύο Νεμεόνικους του Πινδάρου, την Ωδή στην αρετή του Αριστοτέλη, έναν Ομηρικό Ύμνο. (Και αυτό δεν είναι ραψωδία).

Και για να μας πιάσει τεταρταίος και καλπάζουσα, να μας ειπεί ποιος γνωρίζει και διδάσκει από τους ειδικούς προφεσσόρους στα πανεπιστήμια ότι οι τρεις τραγικοί ποιητές μας στη βάση τους είναι φυσικοί επιστήμονες· ότι στη διάλεξή του για την αρετή ο Πλάτων έκαμε στους ακροατές του ένα μάθημα γεωμετρίας · ότι η Ακρόπολη των Αθηνών είναι δωρικό, και όχι ιωνικό καλλιτέχνημα· ότι η διδασκαλία τραγωδίας στο θέατρο ήταν κήρυγμα από άμβωνος· ότι η θρησκεία των ελλήνων ήταν αισθητική προσέγγιση των φυσικών φαινομένων.

Δε νομίζω, αναγνώστη μου, ότι σε όλα αυτά τα επίπεδα η έρευνά μας θα δώσει ποσοστά γνώσης και κατοχής σε βάθος του κλασικού κόσμου από τους νεοέλληνες που να υπερβαίνουν τους δύο στους χίλιους.

Τι φωνάζουμε τότε, και φουσκώνουμε, και χτυπάμε το κούτελο στο μάρμαρο ότι είμαστε έλληνες; Για το θεό δηλαδή. Παράκρουση και παραφροσύνη.

_________________________________

Από το Ελληνικό ερχόμαστε στό Εβραίικο. Ερωτάμε το ίδιο στατιστικό δείγμα, το ευρύ και το πλήρες, αν έχουν ακουστά τα ονόματα Μωυσής, Αβραάμ, Ησαΐας, Ηλίας με το άρμα, Νώε, Βαφτιστής, Εύα η πρωτόπλαστη, Ιώβ, ο Δαναήλ στο λάκκο, η Σάρα που γέννησε με εξωσωματική. Και όχι μόνο τα ονόματα, αλλά και τις πράξεις ή τις αξίες που εκφράζουν αυτά τα ονόματα.

Υπάρχει γριά στην επικράτεια που να μην τους ξεύρει τούτους τους εβραίους; Δεν υπάρχει ούτε γριά, ούτε ορνιθοκλόπος στις Σποράδες, ούτε κλεφτογιδάς στην Κρήτη. Εδώ τα ποσοστά αντιστρέφουνται. Στους χίλιους νεοέλληνες τα ναι γίνουνται ενιακόσια τόσα, και τα όχι δύο. Και δεν ξεύρουν μόνο τα ονόματα, αλλά είναι έτοιμοι να σου κάνουν αναλύσεις στην ουνιβερσιτά και στην ακαντέμια για τις ηθικές και άλλες αξίες που εκφράζει το κάθε όνομα.

Το ίδιο συμβαίνει και για φράσεις όπως Προς Κολασσαεῖς, Προς Κορινθίους, Ἐκ τοῦ κατά Λουκᾶν. Εδώ μάλιστα μεγάλος αριθμός νεοελλήνων ξέρει απόξω ολόκληρα χωρία και περικοπές.

Το ίδιο συμβαίνει, αν τους ειπείς για τόπους όπως Ιορδάνης, Γαλιλαία, Γεσθημανή (sic), Όρος Σινά, Καπερναούμ, Τιβεριάς. Αν όμως τους ειπείς για Βάσσες ή Φιγαλία, για Αργινούσες ή Πλημμύριον, για Περίπατο ή Κήπο (περιπατητικοί, επικούρειοι), σου απαντούν, όπως ο Μακρυγιάννης. Όταν είδε το Σκούρτη και τους άλλους ναυάρχους στα όρη να οδηγούν σε μάχη τους στρατιώτες του Νικηταρά με ναυτικά παραγγέλματα:

- Τι όρτζα, πότζα, και γαμώ το καυλί του μας λέει ο κερατάς ;

Το ίδιο συμβαίνει, αν ζητήσεις να σου αναλύσουν την επί του Όρους Ομιλία, ή να σου τραβήξουνε διάλεξη περί νηστείας, περί προσευχής, περί του "Δεύτε οι ευλογημένοι...". Ο κάθε νεοέλληνας εδώ είναι πτυχιούχος και ειδήμονας. Είναι κληρονόμος και καθηγητής. Ξέρει να ταΐσει άχυρα το σκυλί του, και κόκαλα το γαϊδούρι του. Γνώση και πίστη και σοφία, που να ιδούν τα μάτια σου και να μην πιστεύει ο νους σου.

Τέτοιας λογής αποτέλεσμα θα μας δώσει η στατιστική έρευνα στον πληθυσμό της χώρας αναφορικά με την απόδραση του Ελληνικού, και την επίδραση του Εβραίικου. Στην επιφάνεια και στον τύπο και στο όνομα είμαστε έλληνες. Στα βυθό όμως και στην ουσία και στην ύλη είμαστε εβραίοι.

Και μη μας παραπλανά το απλοϊκό δικηγοριλίκι, που κανοναρχούν ιεροκήρυκες και ιερολόγοι, ότι τάχατες άλλο εβραίοι κι άλλο χριστιανοί. Άλλο ορθόδοξοι κι άλλο ρωμαιοκαθολικοί. Ο ισχυρισμός αυτός είναι δόλιο σόφισμα, και αφέλεια ξεχειλωμένη.

Όσοι λένε τούτη την παλαβομάρα, είναι σα να λένε: Άλλο εταίρα κι άλλο πουτάνα. Μα σε σεμνεία δουλεύουνε και οι δύο. Άλλο δρομέας κι άλλο δισκοβόλος. Μα αθλητές είναι και οι δύο. Άλλο λέμφωμα, άλλο λευχαιμία, κι άλλο νεοπλασία του λάρυγγα. Μα καρκίνοι είναι όλοι τους. Και κακά σπυριά, που σκοτώσανε Καβάφη και Φρόυντ.

Οι νεοέλληνες εκρατήσαμε το σχήμα μόνο από τους έλληνες, Η μάζα όμως, το m που λένε οι φυσικοί, είναι καθαρά εβραίικη. Και ο χώρος, το spatium ή s που λένε οι φυσικοί, μέσα στον οποίο συντελέστηκε η αφελλήνιση των ελλήνων είναι το χριστιανικό βυζάντιο. Και ο χρόνος, ο tempus ή το t που λένε οι φυσικοί, που στη διάρκειά του συντελέστηκε ο εξεβραϊσμός των ελλήνων είναι από τον καιρό του Θεοδόσιου μέχρι σήμερα.

Ο Θεοδόσιος εγκρέμιισε τους ναούς, έσπασε τα αγάλματα, έκλεισε τα στάδια, τα θέατρα, τα ελληνικά σχολεία. Όλες τις πηγές που ποτίζανε την ελληνική αντίληψη ζωής. Γι' αυτό τον εβαφτίσανε Μέγας. Όπως εβαφτίσανε Μέγας και τον προαγωγό του, με τη διπλή σημασία η λέξη, τον Κωνσταντίνο. Τον καίσαρα που έσφαξε τη γυναίκα του και το γιό του. Και τους εβάφτισαν Μέγας, εκείνοι που εβάφτισαν Μέγας και τους Αθανάσιους, τους Βασίλειους, και όσους τέτοιους. Όλοι τους γκρεμιστάδες, παραχαράκτες, αλάριχοι, βάνδαλοι της ελληνικής ιδέας.

Η άλλη φωνή, που λέει ότι τίποτα δεν εσήμαιναν ετούτες οι φρικαλεότητες των χριστιανών κατά των ελλήνων, για όσους δεν εξεφτίσανε σε εβραιοέλληνες αλλά έμειναν ελληνοέλληνες, έρχεται από πολύ μακρυά και την ακούνε λίγοι:

"Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των,

γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των,

διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί."

Καβάφης ειν' αυτός, αναγνώστη μου, δεν είναι σαράφης. Ούτε Βούδας και Κούδας. Και το ποίημα λέγεται Ιωνικόν. Δε λέγεται Χερουβικόν.»

Δημήτρης Λιαντίνης