Η κρίση, οι γάιδαροι κι εμείς οι "ΓΑΡΟΙ"

1. Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας φρεσκοξυρισμένος με κοστούμι και γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.

2. Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο φρέσκο και ζεστό παραδάκι και το χαμόγελο στα χείλη.

3. Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους.

4. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

5. Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι 500 ευρώ!! Και αποχώρησε.

6. Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων, που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.

7. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ από κάθε ΓΑΡΟ μέσα σε μία εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τους δικούς τους γάρους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τους πούλησαν. Μάλιστα για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν και δάνειο από την τοπική τράπεζα.

8. Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τους ΓΑΡΟΥΣ στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.

9. Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα υπομονετικά αυτά ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια όμως. Πού, πόσα και σε ποιόν να πουλήσεις τόσους πολλούς γάρους. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.

10. Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο.

11. Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως ήταν κουμπάρος του και στο δημοτικό συμβούλιο.

12. Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του Δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση.

13. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γάρους!!...

14. Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» και «φιλικότατη» συμβουλή / οδηγία, να μειώσει τα έξοδα του Δήμου.

15. Ξεκίνησε λοιπόν που λέτε ο δύστυχος αυτός δήμαρχος τις περικοπές και τις μειώσεις. Λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούργια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.

16. Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

17. Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε, πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν τον εν λόγω δήμο.

18. Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες κι ούτε βεβαίως οι ΓΑΡΟΙ. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους; Τι θα κάνεις εσύ;

Υ.Γ

Την ιστορία αυτήν σας την είπα ξανά πριν 10 χρόνια τον Οκτώβριο του 2012, αλλά τότε ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΑΡΟΣ δεν ήθελε να ακούσει άλλον ΓΑΡΟ και έτσι όλοι μαζί οι ΓΑΡΟΙ εδώκαμε μες τον γκρεμμό τζαι ακόμα κατρατζοιλούμε σαν τους ΓΑΡΟΥΣ τζαι ο κάθε ΓΑΡΟΣ κλαίει τον ΓΑΡΟ του!

Υ.Γ2

Αυτή η ιστορία με τους ΓΑΡΟΥΣ γράφτηκε σε πολλές χώρες στην καθεμιά με τους δικούς της ΓΑΡΟΥΣ

Μα είναι δυνατόν να μιλάμε το 2022 για πόλεμο ;

 

Ἀκοῦμε τὶς ἠχηρὲς ἐκπλήξεις διαφόρων καλοζωισμένων χαζοβιόλιδων ποὺ τοὺς φαίνεται -λένε- «ἀδιανόητο τὸ 2022 νὰ μιλᾶμε γιὰ πόλεμο». Αὐτοὶ σίγουρα ἀνήκουν στὴν ἀριστοκρατία τοῦ εἴδους τους. 

Ἄλλοι, ἀνήκοντες στὰ μεσαία στρώματα τῆς μακάριας χαζομάρας, περιορίζονται στὴν ἔκφραση τῆς ἀπορίας «μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν αὐτὰ στὴν Εὐρώπη;» -οἱ μεγαλύτεροι ἐπειδὴ ἔχουν μνήμη χρυσόψαρου καὶ οἱ μικρότεροι ἐπειδὴ πιστεύουν ὅτι ὁ κόσμος δημιουργήθηκε μὲ τὴν γέννησή τους. 

Οἱ δεύτεροι λησμονοῦν ἤ ἀγνοοῦν τὶς ἀεροπορικὲς ἐπιδρομὲς τοῦ ΝΑΤΟ στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία, ποὺ ἐπὶ 78 ἡμέρες -ἀπὸ τὶς 24 Μαρτίου ἕως τὶς 10 Ἰουνίου τοῦ 1999- σφυροκοποῦσε τὴν Σερβία, τὸ Μαυροβούνιο καὶ τὸ Κόσοβο ρίχνοντας διαφόρων εἰδῶν βόμβες, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ βόμβες ἀπεμπλουτισμένου οὐρανίου, προκειμένου νὰ ἐξαναγκάσουν τὴν Γιουγκοσλαβία σὲ συνθηκολόγηση καὶ νὰ «φυτέψουν» τὸ ἀμερικανικὸ προτεκτορᾶτο τῆς «Δημοκρατίας τοῦ Κοσόβου». 

Κατὰ τὴν διάρκεια ἐκείνων τῶν ἀεροπορικῶν βομβαρδισμῶν, ποὺ ὀνομάστηκαν «ἀνθρωπιστικὴ ἐπέμβαση», συμμετεῖχαν 1.150 μαχητικά ἀεροπλάνα τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ἐκτοξεύτηκαν 420.600 πύραυλοι.

Ἴσως οἱ ἐξιστάμενοι νὰ θεωροῦν τὴν πρώην Γιουγκοσλαβία πολὺ ταπεινὴ καὶ τοὺς κατοίκους τοῦ Βελιγραδίου πολὺ κατώτερους αὐτῶν γιὰ νὰ τοὺς συγκαταλέξουν στὴν «Εὐρώπη» τῶν ὀνείρων τους, ποὺ ἔχουν μάθει σὰν ἐκπαιδευμένα σκυλάκια νὰ τὴν ταυτίζουν μὲ τὴν ἀγαπημένη τους Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, λησμονώντας, βέβαια, ὅτι τοὺς ἴδιους οἱ «Βρυξελλιῶτες» δὲν τοὺς βλέπουν διόλου σὰν «Εὐρωπαίους» ἀλλὰ σὰν «βαλκανικοὺς βαρβάρους» ποὺ πρέπει νὰ τοὺς «ἐκπολιτίσουν».  

Ὅσο γιὰ τοὺς πρώτους, ποὺ τοὺς φαίνεται «ἀδιανόητο τὸ 2022 νὰ μιλᾶμε γιὰ πόλεμο» -μιᾶς καὶ γιὰ νὰ σοῦ φαίνεται κάτι ἀδιανόητο πρέπει νὰ ἔχεις κατ' ἀρχὰς τὴν ἱκανότητα τοῦ διανοεῖν- τοὺς γνωστοποιοῦμε ὁ ὑπόλοιπος κόσμος - κάπου τὰ 2/3 τοῦ πλανήτη δηλαδὴ- δὲν κατοικεῖται ἀπὸ μπαμπουίνους ἀλλὰ ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ ὅτι κάπου μακρυὰ ἀπὸ τὴν λατρεμένη τους «Εὐρώπη»  ὑπάρχει καὶ ἡ Μέση Ἀνατολή, ἡ Κεντρικὴ Ἀσία, ἡ Ἄπω Ἀνατολή, ἡ Ἀφρική, ὅπου -ναί, ναί!- διεξήχθησαν στὴν πολὺ πρόσφατη ἱστορία καὶ ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερα διεξάγονται πόλεμοι ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους τους Δυτικοὺς φιλελεύθερους δημοκράτες καὶ τοὺς κατὰ τόπους βασάλους τους, ποὺ πνέουν σήμερα τὰ μένεα ἐναντίον τῆς Ρωσίας καὶ τὴν κατηγοροῦν ξετσίπωτα γιὰ «ἰμπεριαλιστικὴ εἰσβολή» στὴν Οὐκρανία, ἐπειδὴ προστατεύει τοὺς ὁμοεθνεῖς της ποὺ βάλλονται ἐπὶ ὀκτὼ συναπτὰ ἔτη ἀπὸ τὸ ἀμερικανοκίνητο πραξικοπηματικὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου. 

Νὰ τοὺς γνωστοποιήσουμε, ἐπίσης, ὅτι στὸ πλαίσιο τῶν «ἀνθρωπιστικῶν ἐπεμβάσεων» τῶν «πολιτισμένων» τῆς φιλελεύθερης Δύσης πέθαναν μισὸ ἑκατομμύριο παιδιὰ ἀπὸ τὶς συνέπειες τῶν ἀμερικανικῶν κυρώσεων στὸ Ἰράκ, γιὰ τὰ ὁποία ἡ πρώην ὑπουργὸς Ἑξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ, Μαντλὶν Ὀλμπράϊτ, δήλωσε θρασύτατα ὅτι «ἄξιζε τὸν κόπο». 

Οἱ ξιπασμένοι ἐγχώριοι εὐρωλιγούρηδες, μιᾶς καὶ ἀσπάζονται τὶς τεράστιες ἀξίες τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ποὺ «ἀγκαλιάζει τὴν διαφορετικότητα», καλὸ θὰ εἶναι νὰ κοιτάξουν λιγάκι τὸν ὑπόρρητο ἀποικιοκρατικὸ καὶ ἰμπεριαλιστικὸ ρατσισμὸ ποὺ ἔχουν ἐγκολπωθεῖ ἀπὸ τὰ πρότυπα τῆς δυτικολαγνείας τους, ὅταν ἐξανίστανται γιὰ τὸν πόλεμο, τὸ 2022 καὶ τὴν «Εὐρώπη», ἀφοῦ ξυπνήσουν ἀπὸ τὸν βαθὺ ὕπνο τῆς φιλελεύθερης καὶ δημοκρατικῆς τους μακαριότητας, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι σήμερα -ναί, ναί, σήμερα!- γίνονται δεκάδες πόλεμοι σὲ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη.

 Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς γίνεται μερικὲς ὧρες ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ πίνουν τὸν φραπέ τους: εἶναι στὴν καθημαγμένη Συρία, ποὺ μετράει ἑκατοντάδες χιλιάδες θύματα, μὲ τὴν εὐθύνη τῶν ἀγαπημένων τους Δυτικῶν -καὶ ποὺ δὲν ἔχουν γίνει πολὺ-πολὺ περισσότερα ἀκριβῶς χάρη στὴν στρατιωτικὴ ἐπέμβαση τῆς Ρωσίας. Ἄς ρίξουν μετὰ μιὰ ματιὰ λίγο παρακάτω, στὴν Λιβύη, κι ἄς ἀναρωτηθοῦν ποιοί ἦταν αὐτοὶ ποὺ τὴν κατέστρεψαν, καὶ ἀπὸ μία ἀπὸ τὶς πιὸ προηγμένες ἀφρικανικὲς χῶρες μετατράπηκε σὲ σωρὸ ἐρειπίων -μαντέψτε ἀπὸ ποιούς. 

ΥΓ: Ἡ φωτογραφία ἀπὸ τοὺς «ἀνθρωπιστικοὺς» βομβαρδισμοὺς τοῦ ΝΑΤΟ στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία.

Πραγματική κατάσταση των ανθρώπων της εξουσίας.

 Είναι εντυπωσιακή η δυσκολία μας να αναγνωρίσουμε την πραγματική κατάσταση των ανθρώπων της εξουσίας. Και ενώ βλέπουμε ότι διαχειρίζονται τα πάντα, τα πάντα κυριολεκτικά, με όρους "αρπαχτής" σε βάρος της κοινωνίας και υπέρ του προσωπικού τους συμφέροντος, εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι σε κάποια ζητήματα έχουν θαυμαστές ανιδιοτελείς προθέσεις υπέρ της κοινωνίας και του τόπου.

"ο εμβολιασμός προχωρεί, ο ιός υποχωρεί"….!

 

    Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Τέντορ Αντάνοφ Γκεμπρεγέσους, επικεφαλής του ΠΟΥ, μεταξύ άλλων είπε: «Ήρθε η ώρα για τους ηγέτες να εκδιώξουν την πολιτική του λαϊκισμού και του ατομικού συμφέροντος που εκτροχιάζουν την αντιμετώπιση του COVID-19 και απειλούν να υπονομεύσουν την αντίδραση στη αναπόφευκτη επόμενη ασθένεια Χ». Με άλλα λόγια, ο ΠΟΥ ασκώντας απροκάλυπτα παγκόσμια διακυβέρνηση, κήρυξε και επίσημα την εφαρμογή του εξουσιαστικού μοντέλου ιατροπολιτικής που επιβάλλει στους λαούς εξαναγκαστικές μορφές εξουσίας.

    Ο στόχος της διάλυσης του κράτους-έθνους και των κοινωνιών όπως αυτές προέκυψαν μέσα στην ιστορική διαδικασία, ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια με αποκορύφωμα τα δυο χρόνια πανδημίας που έφεραν την ανθρωπότητα στον προθάλαμο ενός νέου αξιακού και πολιτικού καθεστώτος. Η απόπειρα για επανεκκίνηση της ανθρώπινης υπόστασης έχει ξεκινήσει και η αποσάθρωση των ελευθεριών και των κατακτήσεων του ανθρώπου τροχιοδρομούνται πολύ μεθοδικά. Σιγά σιγά το καθεστώς κυριαρχίας υπερβαίνει όλα τα εμπόδια: κράτος-έθνος, θεσμοί, κοινωνία, οικογένεια, ιστορία, παράδοση, εργασιακά δικαιώματα, ανθρώπινα δικαιώματα. Τα δύο χρόνια πανδημίας, ο προθάλαμος στο υπό μετάβαση σύστημα έχουν καταδείξει ότι:

• Δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στις εξουσίες. Η νομοθετική, η εκτελεστική ,η δικαστική, μαζί με τα ΜΜΕ, ενεργούν συντονισμένα προς την ίδια κατεύθυνση, φιμώνοντας, ποινικοποιώντας και διώκοντας μέχρι εξαφανίσεως όσους διαφωνούν. Πρόκειται για τα νομιμοποιητικά και πλήρως ελεγχόμενα όργανα του  συστήματος.

• Οι κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις βρίσκονται σε κοινή γραμμή, όλες οι διαφωνίες και “ιδεολογικές” διαφορές τους εξαφανίστηκαν και συμπορεύονται σε πλήρη αρμονία υπό τας υποδείξεις των μεγάλων αφεντικών. Τα δε κόμματα που αυτοχαρακτηρίζονται ως προοδευτικά, τα οποία διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για τα δικαιώματα όλων των ειδών μειονοτήτων, όχι μόνο σιωπούν μπροστά στην κατάφορη καταπίεση των πολιτών και στην απεμπόληση βασικών ελευθεριών τους, αλλά έχουν μπει στην εμπροσθοφυλακή του κοινωνικού διαχωρισμού που επιμελώς καλλιεργεί το σύστημα και συμμετέχουν στον φανατισμό και το αχαλίνωτο μίσος προς τους διαφωνούντες. Το σύστημα έχει καταφέρει, με την βοήθεια των χειραγωγούμενων πολιτών γενικώς, να καλλιεργήσει  τον πόλεμο μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων και να αποστρέψει την προσοχή τους από τον πραγματικό πόλεμο που διεξάγεται εναντίων όλων των πολιτών.

• Τα ούτω καλούμενα δημοκρατικά πολιτεύματα ανά τον πλανήτη έχουν αποκτήσει απροκάλυπτα πλέον αυταρχικό και τυραννικό χαρακτήρα και η κοινωνική δικαιοσύνη, όσο και οι πολιτικές ελευθερίες, έχουν αντικατασταθεί από την ιατροπολιτική και την αυθαίρετη μορφή εξουσίας. Τα διατάγματα είναι πέραν των νόμων, ασχέτως αν καταπατούν βασικές αρχές του συντάγματος, των διεθνών νόμων, των πανανθρώπινων δικαιωμάτων! Η λογική της βιο-ισχύος είναι πλέον πέραν των νόμων. 

• Οι πολίτες χειραγωγούνται εύκολα από τα ΜΜΕ και η παιδεία που έχει προσφερθεί σε αυτούς είναι τέτοια -μια υπερπληροφόρηση που όχι μόνο δεν προάγει τη διεύρυνση των γνώσεων, αλλά αντιθέτως προκαλεί ένα «πάγωμα» του νου αφού οι πληροφορίες είναι συχνά ασύνδετες και αντιφατικές και δεν τους επιτρέπουν να τις συνδέσουν κριτικά- με αποτέλεσμα να μην μπορούν να κρίνουν αντικειμενικά ή να διακρίνουν το στρατηγικό πλάνο εξαπάτησης του κόσμου. Όλα τα επίσημα δημοσιογραφικά και τηλεοπτικά μέσα διαχειρίζονται το ίδιο υλικό που ετοιμάζει το προπαγανδιστικό επιτελείο του συστήματος και μέσω των μηχανισμών ανάδειξης και προώθησης των επίσημων θέσεων και της αποσιώπησης, λογοκρισίας και πάταξης οποιασδήποτε μορφής αντίλογου, επιτυγχάνουν τη διαμόρφωση και χειραγώγηση μιας μεγάλης μερίδας της μάζας. 

• Οι πολίτες χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις δέχονται το ένα παράλογο μέτρο μετά το άλλο. Το άτομο, ως μονάδα πλέον, περιορίζεται, ελέγχεται με barcode, στοχοποιείται, καταπιέζεται, πεθαίνει, ο δημόσιος χώρος δεν του ανήκει, η δημόσια υγεία και πρόνοια υποβαθμίζονται, αλλά τα δέχεται γιατί όλα γίνονται για το «καλό» του. Η εξουσία, που επιβάλλει τα μέτρα σταδιακά με την μέθοδο του σιγοβράσματος, κερδίζει τον πλήρη έλεγχο του μυαλού του και του αφαιρεί το κοινωνικό και πολιτικό στοιχείο που τον καθιστά άνθρωπο. Τον μετατρέπει σε άτομο χωρίς ορίζοντα, έντρομο, δεχόμενο συνεχείς δόσεις φόβου, σε πανικό και σε πλήρη σύγχυση που τον απομακρύνει από σκέψεις λογικής. 

Ο εξανδραποδισμός βρίσκεται σε εξέλιξη, θα συναινέσουμε στην μετατροπή μας σε ένα «τίποτα»;

Δηιδάμεια

Σε μάταιους αγώνες

 

Λίγοι θα φύγουν από αυτό το σκοτεινό

βασίλειο των σκιών.

Οι πολλοί θα μείνουν κολλημένοι

στον οικείο κόσμο τους

γιατί δεν έχουν τα φτερά

για να πετάξουν στα ιλιγγιώδη ύψη.

Και συ σε μάταιους αγώνες

ξόδεψες την ζωή σου

νομίζοντας πως θα τους αφυπνίσεις.

Λουκάς Σταύρου

Θα το δεχτείς κι αυτό, για την Ελευθερία σου!

 

Πως αισθάνεστε ; Αισθάνεστε Ελεύθεροί;

Εμβολιασμένοι και μη;;....

Πώς νιώθετε που από αύριο θα είμαστε και εμεις ένα προϊόν;...

ένα "πράγμα" που σε σκανάρουν όπως τα τρόφιμα στα σούπερ μάρκετ για να δουν την ημερομηνία λήξης σου;

Σας βόλεψε;;;....

Αισθάνεστε ελεύθεροι;;;

Πως θα σου φαινόταν αν αύριο

με το ίδιο barcode θα βλέπουν την τιμή σου;

Πως θα σου φαινόταν αν αύριο

δεν μπορείς να αγοράσεις, ούτε να πουλάς 

χωρίς αυτό;;...

Αν με το ίδιο, σου επιτρέπουν τι μπορείτε να κάνετε και τι δεν μπορείτε....

Το ψυλλιάζεστε κι εσείς, ε; Εκεί πάει το πράμα...

Μας τη φέρανε έξυπνα, δεν μπορείς να πεις ! Συγχαρητήρια στους Αυτοκράτορες του κακού!!...

Θα σου άρεσαι μήπως και το νέο σχέδιο τους

να το κουβαλάς μέσα στο σώμα σου; Γιατί σε πολυ λίγο θα σε διευκολύνουν μην ανησυχείς...

Ένα τοσοδούλι τσιπάκι όπως έχουν τα κατοικίδια για να μένεις "ασφαλής" ! Για την ευκολία σου!

Θα το δεχτείς κι αυτό, για την Ελευθερία σου!

Πόσα πράγματα ακόμη θα πρέπει να σου "επιβάλουν"για να είσαι Ελεύθερος μέσα στη σπίτι σου;;....

Και μη μου πειτε πως αυτό δεν ήρθε για να μείνει για πάντα .....

Ο άγνωστος.

Η κατασκευή υπηκόων: πώς κατασκευάζεται μια γνώμη σ’ ένα κεφάλι

 Σύμφωνα με τα όσα μας μαθαίνουν σήμερα το σχολείο, η τηλεόραση και οι εφημερίδες, ζούμε σ’ ένα δημοκρατικό κράτος. Σε ποια ακριβώς στιγμή της Ιστορίας η εξουσία πέρασε στα χέρια της πλειοψηφίας;

Σ’ όλες τις εποχές οι πλούσιοι και ισχυροί έλεγαν στους άκληρους και εκμεταλλευόμενους ότι το κράτος τους ήταν δίκαιο κράτος. Σ’ ολόκληρη την ιστορία του κράτους, οι καταπιεσμένοι μπορούσαν να μιλάνε ελεύθερα για τους καταπιεστές της περασμέvης κοινωνίας -ενώ η κριτική κατά της σημερινής κοινωνίας τιμωρούνταν πάντα, συχνά μάλιστα με θάνατο. Η κριτική κατά της κοινωνίας είναι, αναγκαία, κριτική κατά των κυρίαρχων. Οι κυρίαρχοι δεν θα ήταν κυρίαρχοι αν δεν κυριαρχούσαν και στα μυαλά.

Όποιος γυρεύει απάντηση στο ερώτημα «Γιατί ένα αντικείμενο διδάσκεται κι ένα άλλο δεν διδάσκεται;», πρέπει να βρει απάντηση στο ερώτημα: Ποιος ορίζει τι θα διδαχθεί;

Η ύλη που διδασκόμαστε εξαρτάται από αυτόν που τη διάλεξε.

Όποιος διαμορφώνει ένα πρόγραμμα διδασκαλίας πρέπει να διαλέξει. Η επιλογή του περιορίζεται από τον αριθμό των ωρών που διατίθενται για το μάθημα και από τα συμφέροντά του ή από αυτό που νομίζει ότι είναι συμφέροντά του.

Υπάρχει καμιά μορφή εκπαίδευσης που να μην καθορίζεται από συμφέροντα; Όταν κάποιος επιδιώκει ένα συμφέρον, θέλει κάτι συγκεκριμένο. Δεν υπάρχει εκπαίδευση που να μη θέλει κάτι συγκεκριμένο. Εκπαιδευόμαστε να κάνουμε ορισμένα πράγματα και να μην κάνουμε ορισμένα άλλα. Για το σκοπό αυτόν μαθαίνουμε ορισμένες πληροφορίες και δεν μαθαίνουμε ορισμένες άλλες. Από τα πράγματα που καλούμαστε να κάνουμε ή ν’ αποφεύγουμε μπορούμε να διαπιστώσουμε ποιος προγραμμάτισε την εκπαίδευσή μας. Δεν χρειάζεται παρά να εξετάσουμε ποιον ωφελούν περισσότερο οι πράξεις και οι παραλείψεις μας.